رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٢٥٤ - ٢- جماع

مسأله ١٥٨٥- آمپولى كه عضو را بى‌حس مى‌كند يا به جهت ديگر استعمال مى‌شود، براى روزه‌دار اشكال ندارد. و بهتر آن است كه از استعمال آمپولى كه به جاى دوا و غذا بكار مى‌برند خوددارى كند.

مسأله ١٥٨٦- اگر روزه‌دار چيزى را كه لاى دندان مانده است عمداً فرو ببرد، روزه‌اش باطل مى‌شود.

مسأله ١٥٨٧- كسى‌كه‌ميخواهد روزه‌بگيرد، لازم‌نيست پيش‌از اذان دندانهايش‌را خلال‌كند، ولى اگر بداند غذائى كه لاى دندان مانده‌در روز فرو مى‌رود، چنانچه خلال نكند روزه‌اش باطل ميشود.

مسأله ١٥٨٨- فرو بردن آب دهان، اگرچه بواسطه خيال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمى‌كند.

مسأله ١٥٨٩- فرو بردن اخلاط سر و سينه، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال ندارد، ولى اگر داخل فضاى دهان شود، احتياط واجب آن است كه آن را فرو نبرند.

مسأله ١٥٩٠- اگر روزه‌دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد يا به مرض مبتلا شود، مى‌تواند به اندازه‌اى كه از خوف نجات پيدا كند آب بياشامد ولى روزه او باطل مى‌شود، و اگر ماه رمضان باشد، بايد در بقيه روز از بجاآوردن كارى كه روزه را باطل مى‌كند خوددارى نمايد.

مسأله ١٥٩١- جويدن غذا براى بچّه يا پرنده و چشيدن غذا و مانند اينها كه معمولا به حلق نمى‌رسد، اگرچه اتفاقاً به حلق برسد، روزه را باطل نمى‌كند، ولى اگر انسان از اول بداند كه به حلق مى‌رسد، روزه‌اش باطل مى‌شود و بايد قضاى آن را بگيرد و كفّاره هم بر او واجب است.

مسأله ١٥٩٢- انسان نمى‌تواند براى ضعف، روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او به قدرى است كه معمولا نمى‌شود آن را تحمّل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.

٢- جماع:

مسأله ١٥٩٣- جماع روزه را باطل مى‌كند، اگرچه فقط به مقدار ختنه‌گاه داخل شود و منى هم بيرون نيايد.

مسأله ١٥٩٤- اگر كمتر از مقدار ختنه‌گاه‌داخل‌شود و منى‌هم‌بيرون نيايد، روزه‌باطل‌نمى‌شود.

مسأله ١٥٩٥- اگر عمداً جماع نمايد و شك كند كه به اندازه ختنه‌گاه داخل شده يا نه، روزه او