رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٢٥ - احكام آبها

مسأله ٤١- خاك نجسى كه بواسطه باران گل شود پاك است.

مسأله ٤٢- هرگاه آب باران در جائى جمع شود، اگرچه كمتر از كر باشد چنانچه موقعى كه باران مى‌آيد، چيز نجسى را در آن بشويند و آب بو يا رنگ يا مزه نجاست نگيرد، آن چيز نجس پاك مى‌شود.

مسأله ٤٣- اگر بر فرش پاكى كه روى زمين نجس است باران ببارد، و بر آن زمين نجس جارى شود، فرش نجس نمى‌شود و زمين هم پاك مى‌گردد.

٥- آب چاه‌

مسأله ٤٤- آب چاهى كه از زمين مى‌جوشد، اگرچه كمتر از كر باشد چنانچه نجاست به آن برسد، تا وقتى كه بو يا رنگ يا مزه آن بواسطه نجاست تغيير نكرده پاك است. ولى مستحب است پس از رسيدن بعضى از نجاستها، مقدارى كه در كتابهاى مفصل گفته شده از آب آن بكشند.

مسأله ٤٥- اگر نجاستى در چاه بريزد و بو يا رنگ يا مزه آب آن را تغيير دهد، چنانچه تغيير آب چاه از بين برود پاك مى‌شود.

مسأله ٤٦- اگر آب باران در گودالى جمع شود و كمتر از كر باشد، پس از قطع باران به محض رسيدن نجاست به آن نجس مى‌شود.

احكام آبها

مسأله ٤٧- آب مضاف كه معنى آن گفته شد، چيز نجس را پاك نمى‌كند، وضو و غسل هم با آن باطل است.

مسأله ٤٨- آب مضاف هر قدر زياد باشد، اگر ذرّه‌اى نجاست به آن برسد نجس مى‌شود، ولى چنانچه با فشار روى چيز نجس بريزد، مقدارى كه به چيز نجس رسيده نجس است و مقدارى كه نرسيده است پاك مى‌باشد. مثلا اگر گلاب را از گلابدان روى دست نجس بريزند، آنچه به دست رسيده نجس، و آنچه به دست نرسيده پاك است.