رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٢٢٠ - نماز مسافر

تابستان يا زمستان اتومبيل خود را كرايه مى‌دهد، بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٢٠- راننده و دوره‌گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مى‌كند، چنانچه اتفاقاً سفر هشت فرسخى برود، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٢١- چهار وادارى‌كه شغلش مسافرت‌است اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند، چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد، چه بدون قصد بماند، بايد در سفر اولى كه بعد از ده روز مى‌رود، نماز را شكسته بخواند، و همچنين است اگر در غير وطن خود با قصد ماندن، ده روز بماند.

مسأله ١٣٢٢- كسى كه شغلش مسافرت است غير از چهار وادار اگر در غير وطن خود با قصد ده روز بماند يا در وطن خود هرچند بدون قصد باشد ده روز بماند، در سفر اولى كه بعد از ده روز مى‌رود احتياط واجب آن است كه بين نماز تمام و شكسته جمع نمايد.

مسأله ١٣٢٣- كسى كه شغلش مسافرت است اگر شك كند كه در وطن خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه، بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٢٤- كسى كه در شهرها سياحت مى‌كند و براى خود وطنى اختيار نكرده، بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٢٥- كسى كه شغلش مسافرت نيست اگر مثلا در شهرى يا در دهى جنسى دارد كه براى حمل آن مسافرتهاى پى در پى مى‌كند، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٢٦- كسى كه از وطنش صرف نظر كرده و مى‌خواهد وطن ديگرى براى خود اختيار كند، اگر شغلش مسافرت نباشد، بايد در مسافرت خود نماز را شكسته بخواند.

شرط هشتم- آنكه به حدّ ترخّص برسد، و معنى حدّ ترخّص در مسأله (١٢٩٢) گذشت، و امّا در غير وطن، اعتبارى به حدّ ترخّص نيست وهمين‌كه از محل‌اقامت خارج شود، نمازش قصر است.

مسأله ١٣٢٧- كسى كه به سفر مى‌رود اگر به جائى برسد كه اذان را نشنود ولى اهل شهر را ببيند، يا اهل شهر را نبيند و صداى اذان را بشنود، چنانچه بخواهد در آنجا نماز بخواند، بنابر احتياط واجب بايد هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسأله ١٣٢٨- مسافرى كه به وطنش برمى‌گردد، وقتى كه اهل وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام بخواند. ولى مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلّى بماند، مادامى كه‌