رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ١٩١ - مبطلات نماز

شود، در صورتى كه به دستور استحاضه رفتار كرده باشد، نمازش صحيح است.

مسأله ١١٣٦- كسى كه بى‌اختيار خوابش برده، اگر نداند كه در بين نماز خوابش برده يا بعد از آن، بايد نمازش را دوباره بخواند.

مسأله ١١٣٧- اگر بداند به اختيار خودش خوابيده و شك كند كه بعد از نماز بوده، يا در بين نماز يادش رفته كه مشغول نماز است و خوابيده، نمازش صحيح است، و اگر احتمال دهد خوابش در اثناء نماز عمداً و با التفات به نماز بوده، بايد دوباره بخواند.

مسأله ١١٣٨- اگر در حال سجده‌از خواب بيدار شود وشك كند كه در سجده آخر نماز است يا در سجده شكر، چنانچه بداند كه بى‌اختيار خوابش برده‌بايد آن‌نماز را دوباره‌بخواند، واگر بداند به اختيار خودش خوابيده و احتمال دهد كه از روى غفلت در سجده نماز خوابيده نمازش صحيح است.

سوم از مبطلات نماز آن است كه دستها را به قصد اينكه جزو نماز باشد روى هم بگذارد، و اگر به اين قصد نباشد بلكه به عنوان ادب در نماز باشد نمازش صحيح است و لكن كار حرام كرده است.

مسأله ١١٣٩- هرگاه از روى فراموشى يا ناچارى يا تقيّه يا براى كار ديگر مثل خاراندن دست و مانند آن، دستها را روى هم بگذارد اشكال ندارد.

چهارم از مبطلات نماز آن است كه بعد از خواندن حمد در صورتى كه قصد دعا ننمايد و يا به قصد اينكه جزو نماز باشد، آمين بگويد، ولى اگر فقط به قصد دعا يا اشتباهاً يا از روى تقيّه بگويد، نمازش باطل نمى‌شود.

پنجم از مبطلات نماز آن است كه عمداً يا از روى فراموشى پشت به قبله كند، يا بطرف راست يا چپ قبله برگردد، بلكه اگر عمداً به قدرى برگردد كه نگويند رو به قبله است، اگرچه به طرف راست يا چپ نرسد، نمازش باطل است.

مسأله ١١٤٠- اگر عمداً يا سهواً سر را به قدرى بگرداند كه مواجه طرف راست يا چپ قبله يا بيشتر باشد، نمازش باطل‌است، ولى‌اگر سر را كمى بگرداند كه‌نگويند روى خودرا از قبله گردانده، عمداً باشد يا اشتباهاً، نمازش باطل نمى‌شود، و اگر به مقدارى برگرداند كه بگويند روى خود را از قبله برگردانده است ولى به حدّ راست يا چپ قبله نرسيده باشد، در اين صورت چنانچه روگرداندن عمدى باشد نماز باطل است، و اگر سهوى باشد نماز صحيح است.