رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ١٣٤ - احكام وقت نماز

مسأله ٧٤٧- آخر وقت نماز عشا نصف شب است. و شب را بايد از اول غروب تا اول آفتاب حساب كرد[١].

مسأله ٧٤٨- اگر از روى معصيت، يا بواسطه عذرى نماز مغرب يا عشا را تا نصف شب نخواند، بنابر احتياط واجب، بايد قبل از اذان صبح بدون اينكه نيّت اداء و قضاء كند آن نماز را بجاآورد.

وقت نماز صبح:

مسأله ٧٤٩- نزديك اذان صبح از طرف مشرق، سفيده‌اى رو به بالا حركت مى‌كند كه آن را فجر اول گويند. موقعى كه آن سفيده پهن شد، فجر دوم، و اول وقت نماز صبح است. و آخر وقت نماز صبح موقعى است كه آفتاب بيرون مى‌آيد.

احكام وقت نماز

مسأله ٧٥٠- موقعى انسان مى‌تواند مشغول نماز شود كه يقين كند وقت داخل شده است، يا دو مرد عادل به داخل شدن وقت خبر دهند، بلكه به اذان شخصى كه وقت‌شناس و مورد اطمينان باشد يا به خبر دادن او به دخول وقت نيز مى‌توان اكتفا نمود.

مسأله ٧٥١- اگر بواسطه ابر يا غبار، نتواند در اول وقت نماز، به داخل شدن وقت يقين كند، چنانچه گمان داشته باشد كه وقت داخل شده، مى‌تواند مشغول نماز شود، ولى‌در چيزهائى كه نسبت به شناختن وقت مانع شخصى باشد مثل نابينائى و در زندان بودن احتياط واجب آن است كه نماز را تأخير بيندازد تا يقين كند وقت داخل شده است.

مسأله ٧٥٢- اگر به يكى از راههاى گذشته براى انسان ثابت شود كه وقت نماز شده و مشغول نماز شود و در بين نماز بفهمد كه هنوز وقت داخل نشده، نماز او باطل است. و همچنين است اگر بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را پيش از وقت خوانده. و بنابر احتياط اگر در بين نماز بفهمد وقت داخل شده، يا بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز وقت داخل شده بود، نماز را اعاده نمايد.

[١]- بنابر اين دوازده ساعت بعد از ظهر شرعى، آخر وقت نماز مغرب و عشا است.