متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٣٥ - (١١) كمكهاى علوم تجبى بمسائل قيامت
اين استبعادات و امثال آنها پس از تكامل نسبى علوم تجربى يا بكلّى از بين رفته و باطل شده و يا اينكه تا حدود زيادى اهميت خود را از دست داده است، بطوريكه مسأله قيامت امروز از درجه انكار قطعى رهائى يافته، و يك دانشمند واقعى- كه مسايل علمى را مانند جريانات سياسى تابع مجرد شعار دادن نميداند- جرئت ندارد آن را صريحا رد و نفى كند، بلكه مسأله مذكور داخل در حدود امور ممكنه شده كه آخرين حربهى مخالفين اين جملهها است (شايد راست باشد و شايد نباشد، چه ميدانيم قيامت برپا ميشود يا نه، وقوع آن براى ما ثابت نشده).
اطمينان داشته باشيد پيشرفت علوم و شرقى ساينسى چه زود چه دير بشر را بقيامت مؤمن مىسازد و يا لااقل گفتههاى انبياء گرامى- ع- و خصوصا خبرهاى قرآن مجيد را درباره معاد بدون مانع و خالى از استبعاد جلوهگر مىنماياند.
بلى جهت اول از نظر علوم طبيعى عصر از (عجيب بودن خود به (معقول بودن) تبديل شدزيرا دنياى علمى امروز عملا تازه مردههائى را زنده نمودند و پس از اينكه حيات او باطل شده بود دوباره او را موقتا زنده كردند[١] و اين خود نمونهى كوچك- ولى
[١] اتينگر استاد فيزيك ميگويد: ماجراى( لاندو) فيزيكدان شوروى را كه چهار بار مرد و پزشكان شوروى با آخرين وسائل دانش پزشكى توانستند در هر چهار بار او را زنده كنند، همه كس بخاطر دارند با اين ترتيب يك جسد مرده امروزى ممكن است يك بيمار فردا باشد