متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٨ - اثبات نبوت پيغمبر بزرگوار اسلام (ص)
و او را در بين سائر قبائل عرب رسوا و مفتضح نمىساختند؟
اتفاقا اين سه سوره بشهادت مفسرين و گواهى خود سورهى يونس در مكّه نازل شده و آنحضرت در آنجا هيچ نفوذ و قدرتى نداشته تا مانع تكذيب او ميشد و يا كسى از او ميترسيد.
وقتى بيسوادى آنحضرت ثابت شد آسمانى بودن دين او نيز ثابت ميگردد، زيرا معقول نيست مرد بيسواد قوانينى بياورد و كتابى بر مردم عرضه كند كه نه تنها از افق فكرى مردم زمانش بالاتر باشد بلكه قرنها بعد حتّى تا امروز مورد تحسين و اعجاب دانشمندان و نوابغ دنيا قرار گيرد، و حتّى تاريخ دنيا را بعلم و دانش خود از نو تأسيس كند و در مدرسهى علمى و فكرى او هزاران نفر نبوغ پيدا كند، بلى عقل مجبور است گفتار و اقوال او را از طرف خدا بداند و ادعاى او را در مورد وحى تصديق كند.
مردى كه در محيط رذالت و جهالت و بدبختى و هزار و يك نوع فساد اخلاقى و اجتماعى بزرگ شود و يكمرتبه صحبتهائى كند كه نوابغ دنيا نتوانند مانند آنها سخن گويند، و روشى را در پيش گيرد كه عاليترين نمونههاى اخلاقى را در برداشته باشد و شخصيّتى بهم رساند كه صدها سال بعد دربارهى او گفته شود:
«زندگى (حضرت محمّد) مانند آينهى تفكر عالى و سخاوت و بزرگوارى و شجاعت و صبر و فعاليت و حلم و عفو و سائر اخلاق نيكوئى را كه اساس انسانيت را تشكيل ميدهد منعكس مىسازد.