متافيزيك از نظر رئاليزم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٦ - تحليل و تفسير امر بين امرين
قتل) نيست بلكه استعمال اين قوة و سوق دادن اين قدرت خدادادى در اختيار خود انسان است، كه در خير مصرف ميكند يا در شر.
هر كس بوجدان خود مراجعه كند ميداند كه خداوند تبارك و تعالى براى نفس انسان اختيارى عطا فرموده، يعنى ميتواند كارى را انجام دهد يا تركش كند (له ان يفعل و له الا يفعل) روز قيامت و همچنين بحسب قوانين موضوعهى بشرى هيچكس مسؤل قدرت داشتن بر عمل زشت و بد قرار نمىگيرد، زيرا قدرت داشتن از اختيار انسان خارج است تمام مسؤليتها و نقطهى اساسى مجازات و مكافات در ترجيح دادن طرف ترك فعل بر بجا آوردن آن و يا ترجيح فعل بر ترك آنست يعنى مسؤليت بنده و يا ذم و مدح او در اينست كه قوة و قدرت خود را در فلان كار شر يا خير اعمال و مصرف نموده، زيرا او ميتوانسته آن كار را نكند.
ممكن كه نظريهى كسب باين نظريه تا حدودى شباهت و قرابت پيدا كند، و اگر در تفسير كسب اعاده نظرى بعمل آيد احتمال دارد، هر دو نظريه قدر مشتركى پيدا كنند.
خوانندهى گرامى اگر دقّت نموده باشد ميداند كه نظريهى امر بين الامرين از اعتراضاتى كه بر قول جبريها وارد شده بود، و هم چنين از ايراد اينكه بر قول مفوضه شده سالم است.
درين نظريه عموم قدرت خداوند و مؤثريّت توحيد فاعلى و احتياج بنده محفوظ است، و از طرف ديگر چون اختيار بنده محفوظ