دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٢ - ٣ استخاره با تسبيح و عدد

الْحُسَيْنِىِ ضَاعَفَ اللَّهُ سَعَادَتَهُ وَ شَرَّفَ خَاتِمَتَهُ مَا هَذَا لَفْظُهُ عَنِ الصَّادِقِ عليه السلام ....

به خطّ برادر شايسته‌ام، قاضى محمّد بن محمّد حسينى آوى- خداوند سعادتش را دوچندان كند و پايان كارش را شرافت بخشد- مطلبى را از امام صادق عليه السلام يافتم كه چنين بود: ....

و آن گاه متن مشابه را با تفاوت‌هايى در بخش انتهايى آورده است.[١]

يادآور مى‌شويم، رابط سيد ابن طاووس در انتساب برخى ادعيه به امام زمان عليه السلام، همين سيّد آوه‌اى است. بنا بر اين، اگر سيّد آوه‌اى، اين استخاره را به امام زمان عليه السلام نسبت مى‌داد، قاعدتاً ابن طاووس نيز همان گونه نقل مى‌كرد، در حالى كه ابن طاووس در كتاب ديگرش الأمان، اين استخاره و دعاى مربوط به آن را بدون ذكر سند نقل كرده؛ امّا باز آن را به امام صادق عليه السلام نسبت داده است.[٢]

مى‌توان گفت: اصل اين استخاره و دعاى مربوط بدان، از متون منسوب به امام صادق عليه السلام بوده است كه در دسترس سيّد آوه‌اى بوده؛ ولى چون او، شخصى مقدّس و مورد احترام معاصرانش بوده و ملاقات‌هايى با امام زمان عليه السلام داشته و برخى دعاها را نيز از ايشان نقل كرده است، چنين گمان رفته كه اين استخاره را نيز از امام زمان عليه السلام نقل كرده است. با اين حال، به دليل وجود اين دو نقل، «استخاره با تسبيح» به امام صادق عليه السلام و امام زمان عليه السلام نسبت داده شده است چنان كه صاحب جواهر در بيان انواع استخاره‌ها مى‌نويسد:

و تارة بالسبحة كما روى عن الصادق وصاحب الزمان وعليهما العمل فى زماننا هذا من العلماء وغيرهم.[٣]

و گاه با تسبيح است، چنانچه از امام صادق عليه السلام و امام زمان عليه السلام نقل شده و در اين زمان، برخى از علما و ديگران، به آن عمل مى‌كنند.

[١]. فتح الأبواب: ص ٢٧٢، بحار الأنوار: ج ٩١ ص ٢٤٧ ح ١، وسائل الشيعة: ج ٥ ص ٢١٩ ح ٢.

[٢]. الأمان من اخطار الأسفار و الأزمان: ص ٩٨.

[٣]. جواهر الكلام: ج ١٢ ص ١٦٣.