دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩٥ - ١/ ٦ دعاى امام جواد عليه السلام

را به دست آنان از عدل و داد و رحمت و فضيلت پُر كن و به اندازه كرم وجودت و آنچه بر بندگانت- كه برپا دارنده عدالت بوده‌اند- منّت نهادى، از آنان قدردانى كن و از پاداش، چيزى برايشان ذخيره كن تا درجاتشان را بالا ببرى؛ كه تو هر چه بخواهى مى‌كنى و هر چه بخواهى به آن حكم مى‌رانى. آمين، اى خداى جهانيان!».[١]

ر. ك: ص ٢١٣ ح ١٠٧٤.

١/ ٦: دعاى امام جواد عليه السلام‌

١٠٤٤. مهج الدعوات‌[٢]- در ذكر قنوت‌هاى امامان پاك-: قنوت امام جواد عليه السلام: «خدايا! عطاياى تو در پى هم و احسان‌هايت پشت سر هم و نعمت‌هايت گسترده و سپاس ما كوتاه و ستايش ما اندك است و تو شايسته توجّه به كسى هستى كه خود اعتراف مى‌كند.

خدايا! اهل حق را جانْ به لب آمده و اهل صدق به تنگنا افتاده و تو اى خداوند، به بندگانت و مشتاقانت، مهربانى و به اجابت دعايشان و تعجيل در گشايش كارشان سزاوارى. خدايا! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و به يارى ما بشتاب، بى آن كه پس از آن، ما را وا گذارى و چنان كمكى به ما بنماى كه هيچ باطلى را ياراى رويارويى با آن نباشد و زمينه‌اى گسترده را از جانب خودت براى ما فراهم بياور تا وليّت در آن، ايمن و دشمنت در آن، ناكام و نشانه‌هايت در آن، برپا شود و فرمان‌هايت پديدار گردد و دشمنان وعده‌هايت منكوب شوند. خدايا! ما را از

[١]. جمال الاسبوع: ص ٣١٠، بحار الأنوار: ج ٩٥ ص ٣٣٢ ح ٥.

[٢]. سيّد ابن طاووس در آغاز دعاهاى قنوت، يك سند براى آنها ذكر كرده است.