خدايا! همان گونه كه او را براى علمت برگزيدى و براى حكومتت انتخاب كردى و به معرفتت ويژه داشتى و با كرامتت فرا گرفتى و با رحمتت فرو پوشاندى و با نعمتت پروراندى و با حكمتت تغذيه كردى و براى خودت برگزيدى و براى نبردت [با ظالمان‌] انتخابش نمودى و براى آستان مقدّست، پسنديدى و او را راه‌نماى هر يك از مردمانت كه خواستى و حكمران دينت به عدالت و داور نهايى ميان بندگانت قرار دادى و به او وعده دادى كه همه را به دست او متّحد كنى و گره از كار امّت‌ها بگشايى و تاريكى‌ها را با عدالتش نورافشان كنى و آتش ستم را خاموش كنى و گرمى [بازار] كفر و آثار آن را در هم بكوبى و سرزمين‌هايت را به دست او پاك و دل بندگانت را خنك كنى و همه كشورها، نزديك و دور، نيرومند و ناتوان، در شرق و غرب، كوه و دشت، و نيز بادهاى وزنده از شرق و غرب و شمال و جنوب، خشكى و دريا و حتّى سرزمين‌هاى ناهموار و دشوار را [تحت امر او] يك‌پارچه كنى تا آنها را از عدل و داد پر كند، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده باشد و او را بر آن چيره كنى ووعده‌ات را به مؤمنان، با دست او به انجام رسانى تا آن كه كسى برايت شريك نگيرد و حقّى نماند جز آن كه پديدار شود و عدلى نماند جز آن كه پرتو افشاند تا آن جا كه هيچ چيزى از حقيقت را به هراس از كسى پنهان ندارد. [به همين گونه‌] بر او درودى بفرست كه حجّتش را با آن پديدار كنى و شادى‌اش را آشكار نمايى و درجه‌اش را بالا برى و فرمان‌روايى‌اش را استوار كنى و برهانش را بزرگ بدارى و جايگاهش را شوكت دهى و بنايش را برافرازى و براى پيروزى، يارى‌اش دهى و قدر و منزلتش را رفعت بخشى و يادش را به اوج ببرى و كلمه‌اش را چيره كنى و يارى‌اش را فراوان كنى و دعوتش را شكست‌ناپذير بنمايى و تكريمش را افزون كنى و او را پيشواى پرواپيشگان قرار دهى و سلام و درود ما را از اين مكان و مانند اين زمان و در هر مكان و زمان، به او برسان بى آن كه از تازگى بيفتد و يا شمارش آن به پايان رسد.

سلام بر تو اى باقى نهاده خدا در زمين و شهرهايش و حجّت او بر بندگانش!