نقل كرد كه ابو عبد اللَّه بزوفرى‌[١] گفت: از سوى ناحيه مقدّسه آمد: «هر كس درخواستى از خدا دارد، شب جمعه، پيش از نيمه‌شب، غسل كند و به نمازگاهش بيايد و دو ركعت نماز بخواند و در ركعت اوّل، سوره حمد را بخواند و چون به‌ «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ» رسيد، صد مرتبه آن را تكرار كند و سپس بقيه سوره را تا پايان بخواند و سوره توحيد را نيز يك مرتبه بخواند و به ركوع و سجود برود و ذكر تسبيح هر يك [از ركوع و سجود] را هفت مرتبه بگويد و ركعت دوم را نيز به همين گونه بخواند[٢] و اين دعا را بخواند كه خداى متعال، حاجت او را هر چه باشد، بى‌ترديد روا مى‌كند، مگر آن كه درخواست قطع رَحِم داشته باشد، و دعا اين است:" خدايا! اگر اطاعتت كردم، ستايش و سپاس از آنِ توست و اگر تو را نافرمانى كردم، دليل و حجّت از آن توست. آسودگى و گشايش از توست. تسبيح مى‌گويم آن كس را كه نعمت داد و خود قدر نهاد. تسبيح مى‌گويم آن كه را قدرت يافت و بخشيد. خدايا! اگر تو را نافرمانى كرده‌ام، در محبوب‌ترين چيزها نزد تو، يعنى ايمان به تو، فرمانت را برده‌ام، بى آن كه فرزندى برايت بگيرم و يا شريكى برايت قرار دهم و اين هم منّت تو بر من است، نه منّت من بر تو.

[١]. شوشترى در قاموس الرجال مى‌گويد: بزوفرى سه نفرند:

١. ابو عبد اللَّه حسين بن على بن سفيان بزوفرى؛ ٢. ابو على بزوفرى، پسر عموى ابو عبد اللَّه احمد بن جعفر بن سفيان؛ ٣. ابو جعفر بزوفرى محمّد بن حسين بن سفيان، راوى دعاى ندبه. ظاهراً وى عموى ابو عبد اللَّه است؛ چون جدّ هر دوى اينها سفيان است، هر چند كسى به اين سخن، تصريح نكرده است. همه اينها در يك دوره مى‌زيسته‌اند. مفيد و حسين بن عبيد اللَّه غضائرى از همه آنها روايت نقل كرده، و همه آنان از احمد بن ادريس روايت دارند( قاموس الرجال: ج ١٢ ص ١٩ ش ٢٠). نمازى در شرح حال محمّد بن حسين بزوفرى گفته است:« او با محمّد بن حسين بن على بن سفيان بزوفرى يكى است»( مستدركات علم الرجال: ج ٧ ص ٥٩ ش ١٣١٧١- ١٣١٧٢). ظاهراً منظور از ابو عبد اللَّه حسين، همان حسين بن على بن سفيان، مكنّى به ابو عبد اللَّه بزوفرى است. نجاشى در شرح حال او نوشته است:« استاد مورد اعتماد و بزرگوار، از اصحاب ماست»( رجال النجاشى: ج ١ ص ١٨٨ ش ١٦٠). شيخ، او را از زمره كسانى شمرده كه از ائمّه روايت نقل نكرده‌اند و گفته است:« او مكنّى به ابو عبد اللَّه است و كتاب‌هايى دارد كه ما آنها را در الفهرست گفته‌ايم. تلّعُكبرى از وى روايت دارد». در خبر غيبت، با عنوان« ابو عبد اللَّه بزوفرى، وكالت از جانب سفرا دارد» در باره وى وارد شده است( الغيبة، طوسى: ص ٣٠٨ ح ٢٦٠).

[٢]. اين نماز، در مورد نماز در مسجد جمكران هم وارد شده است.