دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣ - ٥/ ١ احاديثى كه به انقلاب زمينهساز اشاره دارند

براى صاحب اين امر، خود را نگاه مى‌داشتم».[١]

١٠١٦. الإقبال‌- به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «خداوند، باشكوه‌تر و كريم‌تر و بزرگ‌تر از آن است كه زمين را بدون امام رها كند».

گفتم: فدايت شوم! به من چيزى بگو كه آسوده‌خاطر شوم.

فرمود: «اى ابو محمّد! امّت محمّد صلى الله عليه و آله تا آن گاه كه فرزندان بنى‌فلان حكومت دارند، هيچ گاه فَرَجى نخواهند ديد تا آن كه حكومت اينان منقرض شود و چون حكومتشان منقرض شود، خداوند، مردى از ما اهل بيت را مقدّر كرده كه به پرهيزگارى، راه‌نمايى و به هدايت، رفتار مى‌كند و در حكمش رشوه نمى‌گيرد و به خدا سوگند، او را با نام خودش و نام پدرش مى‌شناسم. سپس آن مرد ستبر نيرومند خالدار نشاندار، قائم به عدالت و حافظ امانت‌هاى به او سپرده شده، مى‌آيد و زمين را از عدل و داد پر مى‌كند، همان گونه كه بدكاران، آن را از ظلم و ستم پر كرده‌اند».[٢]

١٠١٧. الكافى‌- با سندش به نقل از عبد اللَّه بن قاسم بَطَل-: امام صادق عليه السلام فرمود: «سخن خداوند متعال: « «و در كتاب [تورات‌] به بنى اسرائيل اعلام كرديم كه شما دو بار در زمين تباهى مى‌كنيد»، [دو بار تباه كردن‌] يعنى كشتن على بن ابى طالب عليه السلام و نيزه زدن به حسن عليه السلام.

«و گردنكشى بزرگى مى‌كنيد»، يعنى كشتن حسين عليه السلام. «و چون هنگام [كيفر] نخستين تباهكارى فرا رسيد»، يعنى هنگام يارى براى انتقام خون حسين عليه السلام. «بندگانى سخت جنگاور را از خودمان بر شما مى‌گماريم كه تا درون خانه‌هايتان را بكاوند»، يعنى گروهى كه خداوند، ايشان را پيش از قيام قائم بر مى‌انگيزد و هيچ خون ريخته شده‌اى از

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٧٣ ح ٥٠( با سند معتبر)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٤٣ ح ١١٦.

[٢]. الإقبال: ج ٣ ص ١١٦، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٦٩ ح ١٥٨.