خدايا! جايگاهش را در ايستگاه حسابرسى به خاطر قيامى كه به فرمان تو در آينده به پا مى‌كند، گرامى بدار و پيامبرت محمّد- كه درودهاى تو بر او و خاندانش باد- و نيز دنباله‌روان دعوتش را با ديدارش، شادمان كن و پاداش او را به خاطر آنچه از قيام به امرت از او ديدى، بزرگ بدار و نزديكى‌اش را به تو در زندگى‌اش روشن كن و بر خوارى ما پس از او و خضوع ما در برابر كسى كه او را با دستان وى مى‌كوبيم، رحم كن، هنگامى كه ما را از ديدن چهره‌اش محروم كردى و دستان كسانى را بر ما گشودى كه ما بر او دست گشوده بوديم تا او را از نافرمانى‌اش بازگردانيم. و نيز رحم كن بر تفرقه‌مان پس از الفت و اتّفاق زير سايه حمايت او و تأسّفمان بر از دست دادن فرصت يارى او و نيز تكاپوى قيام به حقّ آنچه راهى به بازگشتش نداريم. خدايا! او را از آنچه بر او بيم مى‌رود، ايمن و آسوده كن و تيرهاى مكر و حيله را از او برگردان؛ تيرهايى كه كينه‌توزان به سوى او و همكاران قيامش پرتاب مى‌كنند، كسانى كه او را در اطاعت از خدايش يارى دادند، يارانى كه تو آنها را سلاح و قلعه و پناهگاه و مايه انس او قرار داده‌اى و زن و فرزند را از ياد برده و ترك ديار كرده و بستر گرم و نرم را رها نموده و كار و كاسبى خود را به كنار نهاده و به زندگى خود زيان زده و بى آن كه از شهرشان غايب شده باشند، در انجمن‌هايشان ديده نمى‌شوند و با افراد دورى كه ايشان را در كارشان يارى دادند، دوست شدند و با افراد نزديكى كه جلوى آنان را گرفتند، دشمنى نمودند، و از پس سال‌ها پشت به هم كردن و بريدن از يكديگر، با هم الفت يافتند و رشته‌هاى پيوند دنيايى ميان خود را بريدند. پس خدايا! آنان را در امان حرز خودت و سايه حمايتت قرار ده و رنج و آزار هر يك از بندگانت را كه قصد دشمنى با آنها دارد، به خودش باز گردان، و كفايت و كمكت را به ايشان به خاطر دعوتشان [به سوى تو] بيشتر كن و با استوار داشتن و يارى‌ات، آنها را مدد فرما و با حقّ ايشان، باطلِ كسانى را از ميان ببَر كه در پى خاموش كردن نور تو هستند.