علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٤٨ - اعتبارسنجی انگارۀ ستایش امام علی† از خلیفه دوم

تُوُفِّیتْ وَ لَهَا ثَمَانَ عَشْرَه سَنَه وَ خَمْسَه وَ سَبْعُونَ یوْماً[١]؛

حضرت فاطمه٣ به هنگام رحلت هجده سال و هفتاد و پنج روزه بود.

علامه شوشتری بر این باور است که در این حدیث، با توجه به قراین، کلمه تسعون به سبعون تغییر یافته است.[٢] محدث قمی نیز می‌نویسد:

صدر روایت سبع، یعنی هفت بوده، تصحیف به تسع، که نه است. و غفلت از این تصحیف شده و در باب نهم آن حدیث ذکر شده و این تصحیف شایع است، به جهت شباهتی که ما بین لفظ سبع و تسع است بخصوص در خطوط قدیم و به همین ملاحظه بعضی جمع کرده‌اند ما بین روایاتی که در باب وفات حضرت فاطمه ـ صلوات اللَّه علیها ـ وارد شده که در بعضی روایات است که آن مخدّره در سوم جمادی الآخر وفات فرموده و در روایات دیگر است که مدّت مکث آن حضرت در دنیا بعد از پدر بزرگوار خود، هفتاد و پنج روز بوده که در ایام البیض جمادی الاولی واقع می‌شود؛ گفته‌اند که روایت خمسة و تسعین بوده تصحیف شده به خمسة و سبعین؛ یعنی آن حضرت نود و پنج روز بعد از پدر بزرگوار خود مکث کرد و بنا بر این، وفات فرموده در سوم جمادی الآخره.[٣]

[١]. من‌لایحضره‌الفقیه، ج٢، ص٢٨٢؛ الأمان، ص٥٤؛ بحار الانوار، ج٧٣، ص٢٧٠؛ المحاسن، ج٢، ص ٣٦٠.

[٢]. من لایحضره الفقیه، ترجمه غفاری، ج‌٣، ص١٦٠.

[٣]. الكافی، ج٨، ص٣٠٣، ح٤٦٦؛ المحاسن، ج٢، ص٣٦٠، ب٢٢.