چنان‌که من کردم ـ که حتی پنبه جبّه را سیاه کردم ـ، سبب نور قلب شما می‌شود؛ زیرا غرض از تکالیف الهی، اطاعت و فرمان برداری است و فرمانبرداری تقیه، اهم از همه است؛ زیرا به سبب آن، حفظ نفس خود و نفوس شیعیان و نفس معصوم† را کرده‌اید.[١]

همسانی با آرای اهل سنّت

یکی از مواردی که تقیه‌ای بودن روایت را پررنگ می‌کند، همسانی با آرای اهل سنت است. احادیث زیر از جمله مواردی است که به علت شباهت با آرای اهل سنت، تقیه به حساب می‌آید و پذیرفته نمی‌شود:[٢]

منقول است از سماعه که به خدمت امام صادق† عرض کرد: در وقت شام بسیار است نماز می‌کنیم و می‌ترسیم آفتاب پشت کوه باشد وکوه حایل شده باشد. حضرت فرمودند: بر تو واجب نیست بالای کوه روی. ظاهر حدیث این است که همین‌که در پایین، آفتاب را نبینی، می‌توانی نماز را به جا آوری و لیکن چون مذهب عامه، استتار قرص است، ظاهر حدیث، این است که حضرت بر سبیل تقیه جواب را فرموده باشند.[٣]

٢. از محمد بن مسلم منقول است به خدمت امام صادق† عرض کرد: اگر شخصی، نماز صبح را در حین طلوع فجر کند خوب است؟ حضرت فرمودند: باکی

[١]. ر.ک: همان، ج٥، ص٣١٨.

[٢]. ر.ک: همان، ج٥، ص٥٣١.

[٣]. ر.ک: همان، ج١، ص٣٨٨.