ابن ابی عمیر یکی ازمعروف‌ترین راویان شیعی است. نجاشی در باره او گفته است که کتاب‌های فراوانی نگاشته و یکی از آنها کتابی در موضوع امامت است. احمد بن محمد بن عیسی از او کتاب صد نفر از اصحاب امام صادق† را روایت کرده است . معنای این سخن آن است که او علاوه بر این که خود صاحب کتاب بوده، کتاب‌های بسیاری از اصحاب امام صادق را نزد خود داشتهاست.[١] او از جمله اصحاب اجماع[٢] و یکی از سه نفری است که در باره آنها گفته شده: «لایروی و لا یرسل الا عن ثقة». سال وفات او ٢١٧ هجری است[٣].

ابن ابی عمیر یکی از احادیث اثناعشر را ثبت و ضبط نموده و گزارش آن در کتاب الکافی آمده است.[٤] کلینی از او ٢٨٨٠ روایت نقل کرده که در طریق ٢٢٩٠ روایت، «علی بن ابراهیم، عن ابیه» قرار دارد. این دو در در طریق تمام کتاب‌های او نیز قرار دارند[٥]. این طریق همان طریق حدیث اثناعشری است که از ابن ابی عمیر نقل شده است

[١] . ر.ک: الکافی، ج ١، ص ٥٢٩، ح ٤.

[٢] . ر.ک: الغیبة للنعمانی، ص ٧٤ (او در این کتاب پنج روایت از کتاب سلیم بن قیس در باره دوازده جانشین پیامبر آورده است).

[٣] . ر.ک: مختصر اثبات الرجعة، ص ٢٧، ح ١.

[٤] . او در این باره گوید: والقطعیة بالإمامة الاثناعشریة منهم الذین أصلهم فی حصر العدد ما ذکره سلیم بن قیس الهلالی فی کتابه، الذی رواه عنه أبان بن أبی عیاش أن النبیˆ قال لأمیر المؤمنین علی بن أبی طالب† أنت واثناعشر من ولدک أئمة الحق التنبیه والإشراف، ص ١٩٨.

[٥] . رجال الکشی، ص ٣٧٥ .