الدلیل الرابع: الأخبار المحفوفة بالقرائن، المفیدة للقطع بحجیة الأخبار الآحاد، بل المتواترة معنى.
و بیان ذلک: أنّه قد وردت أخبار کثیرة من الصحاح و غیرها، دالة على وجوب العمل بالأخبار المرویة عن أئمتنا الأخیار علیهم السلام، و انضمت معها قرائن مفیدة للعلم بصحة مضامینها، و هی کثیرة جدّا، و کثیر منها واضح الدلالة. و فی دلالة بعضها و إن أمکن نوع من المناقشات، إلّا أنّ من ضم بعضها مع بعض یحصل القطع بالحجیة.أما الأخبار فکثیرة؛

دلیل چهارم. اخبار محفوف به قراین، حجیت اخبار آحاد، بلکه اخبار متواتر المعنی را قطعی می‌نمایانند.
بدین معنا که احادیث صحیح و غیر صحیح فراوانی وارد شده که بر وجوب عمل به احادیث نقل شده از ائمه: دلالت دارد و قراینی با آنها همراه شده که مفید علم به درستی مضمون روایات است. این گونه روایات فراوان است و بسیاری از آنها دلالت روشنی دارند. برخی دیگر، اگرچه دلالتشان روشن نیست و محل اشکال است، اما اگر اخبار دیگر را با آنها همراه سازیم، به حجیتشان قطع پیدا می‌شود. این گونه احادیث نیز فراوان است...

سپس دسته‌ای از احادیث را ذکر کرده تا آنجا که گفته است:

الثالث عشر: ما رواه الشیخ فی کتاب الغیبة بسند عال صحیح، عن أبی جعفر الثانی علیه السلام فی بنی فضال، أنه قال: «خذوا بما رووا و دعوا ما رأوا». دل بالإجماع المرکب على وجوب الأخذ بقول کل من کان ثقة و إن لم یکن إمامیا؛[١]

سیزدهم. آنچه شیخ طوسی در کتاب الغیبة به سند عالی صحیح از ابوجعفر ثانی† در بارۀ بنی فضال نقل کرده است که فرمود: «خذوا بما رووا و دعوا ما رأوا»، به اجماع مرکب بر وجوب اخذ روایت‌های تمامی ثقات دلالت می‌کند؛ اگر چه امامی نباشد.

[١] . قاموس الرجال، ج ٩، ص ٤٤٤ ـ ٣٣٦.