علی بن حسن بن فضال از علی بن یعقوب هاشمی، آن‌گونه که در التهذیب، در باب «قسمة الغنایم و غیره» آمده، روایت کرده است. نیز حسن بن علی بن فضال در همان کتاب، در باب «السنة فی عقود النکاح» از او نقل حدیث کرده است؛ همچنین احمد که از بنی‌فضال است. در تلخیص المقال، در ترجمه علی گفته شده است: «احمد بن حسن علی بن فضال و احمد بن هلال و محمد بن احمد بن حسن قطوانی از او روایت کرده‌اند؛ چنان که در الکافی است. و در الکافی در باب «المستضعف»، از کتاب الکفر و الایمان و در التهذیب در باب‌های «احکام الطلاق»، «عدد النساء» و «حکم امتعة التجارات فی الزکاة» آمده است: «علی بن الحسن بن فضال، عن محمد و احمد ابنی الحسن، عن علی بن یعقوب، عن مروان بن مسلم». پس روشن است که تمامی شخصیت‌های معروف نبی‌فضال ـ که ما دستور داریم به روایاتشان عمل کنیم ـ از علی روایت کرده‌اند. این نقل روایت، محکم‌ترین امارۀ وثاقت است؛ علاوه بر آن که برخی از بنی‌فضال از اصحاب اجماع هستند.

تلاش محدث نوری برای استدلال بر وثاقت علی بن یعقوب دو دستاورد از روایت[١] و اسانید روایات[٢] دربر داشته است. او این استدلال را در صفحات متعددی از کتاب خود تکرار کرده[٣] و از آن به قاعده‌ای کلی از روایت مورد بحث و نیز توثیقی عام برای راویان آن دست یافته است.

[١]. جواهر الکلام، ج ٤٠، ص ٣١٨ ـ ٣٢٠.

[٢] . کتاب المکاسب، ج ٤، ص ٣٦٦ ـ ٣٦٧.

[٣]. خاتمة المستدرک، ج ٤، ص ٢٤٤ ـ ٢٤٥.