توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦٢٨ - فصل سوم موجبات حرمت ازدواج

(مسأله ٢٩٩٢) شيردهى موجب نشر حرمت با يقين و آگاهى، و گواهى دو شاهد عادل ثابت ميشود.

(مسأله ٢٩٩٣) اگر زنى بگويد: من فلان كودك را شير دادم، با ادّعاى او رابطه شيرى ثابت نمى شود، مگر اينكه علم حاصل شود.

(مسأله ٢٩٩٤) اگر تعدادى زن گواهى دهند فلان زن فلان كودك را شير داده است، با گواهى آنها رابطه شيرى ثابت نمى شود، اگرچه تعدادشان به چهار تن برسد، مگر اينكه از گواهى آنها علم حاصل شود.

چهارم: لعان‌

چهارمين عامل حرمت بين مرد و زن، لعان با شرائط خاصّ آنست كه در باب لعان بيان گرديده است.

(مسأله ٢٩٩٥) اگر زنى لال باشد و يا قدرت بر سخت گفتن نداشته باشد، اگر شوهرش او را به فحشا متّهم كند، آن زن بر شوهرش حرام ميشود، اگرچه لعان در ميان آنها انجام نپذيرد. مشروط بر اينكه شرايط لعان فراهم باشد.

(مسأله ٢٩٩٦) در فرض ياد شده، اگر شرايط لعان فراهم نباشد نيز بنابر احتياط واجب آن زن بر شوهرش حرام ميشود.

پنجم: نُه بار طلاق دادن يك زن‌

به طورى كه در فصل طلاق بيان خواهد شد، اگر كسى زنش را نه بار طلاق دهد، آنها به يكديگر حرام ابدى ميشوند.

ششم: كفر

(مسأله ٢٩٩٧) زنِ مسلمان هرگز نمى تواند با مرد كافر ازدواج كند، چه اهل كتاب باشد يا نه. براى مرد مسلمان نيز جايز نيست با زن كافر (غير