توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٥٨ - فصل اوّل عقد بيع

معامله از التزام خود منصرف شود، معامله محقّق نمى شود، اگرچه طرف دوّم از انصراف او مطّلع نشود. و در اين صورت ادعاى انصراف او پذيرفته ميشود، مگر اينكه دروغ بودن ادّعايش معلوم باشد.

(مسأله ١٧٣٠) معامله بايد قطعى باشد و معامله تعليقى صحيح نيست، و آن اقسامى دارد:

١) اگر معامله را به چيزى معلّق كند كه بى گمان حاصل ميشود، مثلًا در ماه شعبان بگويد: اگر هلال ماه رمضان وارد شود، من اين كالا را فروختم، معامله صحيح نيست.

٢) اگر معامله را به چيزى معلّق كند كه حاصل شدنش معلوم نيست، مثلًا بگويد: اگر فردا باران ببارد، من اين كالا را فروختم، باز هم معامله صحيح نيست.

٣) اگر معامله را به چيزى معلّق كند كه حاصل است، ولى او هنگام معامله خبر ندارد، مثلًا بگويد: اگر زيد مرده باشد، اين كالا را فروختم و بعد معلوم شود او در آن هنگام مرده بود، بازهم معامله- بنابر احتياط واجب- صحيح نيست.

٤) اگر معامله را بر چيزى معلّق كند كه از حصول آن خبر ندارد، ولى حصول آن شرط صحّت معامله است، مثلًا بگويد: اگر اين كالا مال من باشد، آن را فروختم، در اين صورت معلوم شود كه كالا مالِ او بوده، معامله صحيح است.