توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٥١ - فصل پنجم احكام حيض

يا بيشتر خون ببيند، بر طبق عادت خود، ايّام عادتش را حيض قرار ميدهد، به شرط اين كه از آخرين روزى كه حيض قرار داده تا اوّلين روز عادتش ده روز گذشته باشد، در غير اين صورت، آن ماه حيض نمى گيرد و منتظر ايّام عادت خود در ماه بعدى ميشود.

(مسأله ٢٥٧) زنى كه داراى عادت وقتيّه و عدديّه نيست، اگر يكماه يا بيشتر خون ببيند، بايد خونى را كه ويژگيهاى حيض را داراست، حيض قرار دهد، مشروط بر اينكه شرايط سه گانه آن را نيز داشته باشد.

(مسأله ٢٥٨) شرايط سه گانه حيض به شرح زير است:

١- كمتر از سه روز نباشد، اگر چه به صورت متفرّقه در ضمن ده روز باشد.

٢- بيشتر از ده روز نباشد.

٣- خونى كه نشانه هاى حيض را ندارد و در ميان دو حيض ديده ميشود، كمتر از ده روز نباشد.

(مسأله ٢٥٩) خونى كه نشانه هاى حيض را دارد ولى يكى از سه شرط بالا را ندارد، حيض نيست و حكم حيض بر آن جارى نمى شود.

(مسأله ٢٦٠) زنى كه خون متفاوت ميبيند، ملاك و معيار براى تشخيص خون حيض آن است كه: خون حيض، سرخ مايل به سياهى بوده و گرم است و با فشار و سوزش بيرون ميآيد.

(مسأله ٢٦١) خونى كه يكى از اين ويژگيها را ندارد، با اين معيار تشخيص داده نمى شود و با اين ملاك حكم به حيض بودن آن داده نمى شود.

(مسأله ٢٦٢) زنى كه عادت وقتيّه و عدديّه ندارد و يا فراموش كرده، اگر يكماه يا بيشتر خون ببيند و متفاوت نباشد، اوّلين روز آن را حيض قرار دهد و از نظر تعداد روزها به عادت خويشان و بستگان خود مراجعه كند و