توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦٢٥ - فصل سوم موجبات حرمت ازدواج

سوّم: شيردهى به مقدار لازم باشد، و آن عبارت است از:

١) پانزده بار شيردهى پياپى، بدون فاصله شدن شيرِ زن ديگر.

(مسأله ٢٩٧٦) اگر در ميان پانزده نوبت شير، غذاى ديگرى بخورد، آيا از نشر حرمت مانع ميشود يا نه؟ محلّ اشكال است.

٢) شيردهى به مدّت يك شبانه روز كامل، به طورى كه به مدّت ٢٤ ساعت هر وقت نياز به غذا پيدا كند، فقط از پستان او شير بخورد، از پستان ديگرى شير نخورد و غذاى ديگر نيز نخورد.

٣) آن مقدار از پستان يك زن شير بخورد كه گوشت و استخوانش با شير او استحكام پيدا كند، و به صورت محسوس با شير او رشد و نموّ كند. اگرچه در ميان آنها غذاى ديگرى هم بخورد، يا از پستان زن ديگرى هم شير بخورد. مگر اينكه به قدرى فاصله بيفتد كه رشد و نمو كودك عرفاً به شير آن زن مستند نباشد.

چهارم: شير خوردن از پستان يك زن باشد، پس اگر بچهاى آن مقدار لازم را از پستان دو زن بخورد نشر حرمت نمى كند، اگرچه هر دو يك شوهر داشته باشند و شير هر دو زن مربوط به يك شوهر باشد. حتى نسبت به آن مرد نيز محرميّت ايجاد نمى شود.

(مسأله ٢٩٧٧) در نشر حرمت شرط است كه شير مربوط به يك شوهر باشد، پس اگر فرض شود كه زن شيرده از همسر قبلى جدا شده باشد، ازدواج مجدد نموده و باردار باشد، اگر در اثناى شير دادن زايمان كند، مقدارى از شير شوهر قبلى بچهاى را شير دهد و بقيّه آن را از شير شوهر دوّم شير دهد، و هيچيك از آنها به تنهائى به حدّ نصاب نرسد، نشر حرمت نمى كند، حتى نسبت به اين زن هم محرم نمى شود، و فرزند او به شمار نميآيد.

پنجم: بايد شير مربوط به زايمان باشد، پس اگر از پستان زنى بدون‌