توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٤٣٢ - فصل دوّم احكام اجاره

اختيار و استقلال ندارند و منحصراً با صلاحديد آن پزشك دارو مصرف ميكنند، نيز ضامن هستند.

(مسأله ٢١٠٥) پزشك و دامپزشكى كه بيمار را ويزيت ميكند و نسخه مينويسد، ولى نظارت مستقيم ندارد و بيمار در استفاده از نسخه او استقلال رأى دارد، نيز بنابر احتياط واجب ضامن ميباشد.

(مسأله ٢١٠٦) پزشك و دامپزشكى كه در مقام مشورت در مشاوره پزشكى شركت نموده، نظر خود را در مورد مريض اعلام ميكنند و دخالتى در درمان او ندارند، ضامن نمى باشند.

(مسأله ٢١٠٧) اگر پزشك و دامپزشك، از بيمار، ولى بيمار و مالك حيوان، نامه و تعهّد عدم ضمان بگيرد، ضمان از آنها برداشته ميشود.

(مسأله ٢١٠٨) اگر ولى بيمار يا مالك حيوان هنگام ويزيت و معاينه پزشك و دامپزشك حضور داشته باشند و به آنها تفهيم شود كه حال بيمار خطرناك است و اين داروها صرفاً به اميدى تجويز ميشوند، و درمان قطعى بيمار نمى باشد، براى سقوط ضمان كافى است.

(مسأله ٢١٠٩) ظاهراً در هر موردى كه كسى براى كسى تلاش ميكند و برائت خود را از ضمان ابراز ميكند، ضامن نمى باشد، مگر اينكه كوتاهى كرده باشد، كه در اين صورت اعلام برائت، براى سقوط ضمان كافى نيست.

(مسأله ٢١١٠) پرستارى كه زير نظر دكتر كار ميكند و دستور او را در مورد مريض اجرا ميكند، اگر از طريق تزريق آمپول، سرم، پانسمان و غيره در استفاده مريض از دارو دخالت مستقيم داشته باشد و يا بيماران روانى و كودكان را دستور بدهد كه داروى خود را بخورند، در دو مورد ضامن هستند: