توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٦٦ - فصل يازدهم سجده

فصل يازدهم: سجده‌

سجده عبارت است از نهادن پيشانى بر زمين براى خضوع در برابر پروردگار.

(مسأله ٨٩٧) در هر نماز واجب و مستحب، در هر ركعت، بعد از ركوع، دو سجده لازم. و آنها با هم ركن هستند، پس اگر كسى عمداً يا سهواً در يك ركعت اصلًا سجده نكند و يا چهار مرتبه سجده كند نمازش باطل ميشود.

(مسأله ٨٩٨) اگر يك سجده در نماز سهواً كم يا زياد شود، نماز باطل نمى شود.

(مسأله ٨٩٩) در سجده بايد پيشانى را بر زمين و يا چيزى كه از زمين روييده بگذاريم و آن تفصيلى دارد كه در فصل مكان نمازگزار (مسأله ٧٢٧ تا ٧٤٠) گفته شد.

(مسأله ٩٠٠) علاوه بر نهادن پيشانى بر زمين، چند چيز در سجده واجب است:

اوّل: گذاشتن هفت عضو سجده بر زمين و آنها عبارتند از: پيشانى، دستها، زانوها و دو انگشت شست پاها.

(مسأله ٩٠١) بنابر احتياط واجب در سجده بايد كف دستها روى زمين گذاشته شود، نه پشت آنها.

(مسأله ٩٠٢) معيار در كم و زياد شدن سجده، نهادن پيشانى بر زمين‌