توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٩٧ - فصل نهم احكام ربا

با ١٠ من كشمش و يا ١٠ من خرما را با ١٠ من رطب، أَولى ترك چنين معامله است.

(مسأله ١٩٢٣) اگر ١٠ من كشمش را با ١٢ من انگور معامله كنند جايز نيست، اگرچه ١٢ من انگور پس از خشك شدن ١٠ من كشمش بشود.

(مسأله ١٩٢٤) معامله ١٠ من گندم با ١١ من گندم جايز نيست، معامله ١٠ من گندم با ١٠ من گندم با ضمّ ضميمه (مثلًا با گونى هايش) نيز جايز نيست.

(مسأله ١٩٢٥) اگر مقدارى از يك جنس را با همان مقدار از آن جنس معامله كنند، ولى براى يك طرف يك حق اضافى معنوى منظور شود، باز هم بنابر احتياط واجب جايز نيست، مثل اينكه:

١) ١٠ من گندم نقد را با ١٠ من گندم به مدّت سه ماه بفروشند.

٢) ١٠ من گندم را به مدّت يك ماه، به ١٠ من گندم به مدّت دو ماه بفروشند.

٣) ١٠ من گندم را به ١٠ من گندم بفروشند، به شرط اينكه يكى از آنها كارى را براى طرف مقابل انجام دهد.

سه مثال بالا و امثال آنها از مواردى كه مقدار جنس يكسان است ولى يكى از دو طرف از يك امتياز معنوى برخوردار است، بنابر احتياط واجب چنين معاملهاى نبايد انجام شود.

(مسأله ١٩٢٦) در چند مورد قرض ربوى و معامله ربوى مانع ندارد، كه از آن جمله است:

١) بين پدر و فرزند، پس اگر پدرى از پسرش يا دخترش ربا بگيرد و يا به آنها ربا بدهد مانعى ندارد. ولى اين مسأله به پدر اختصاص دارد و