توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٢٨ - بخش دوّم بخش از گناهان كبيره

واجب نيست.

٤) كشتن مؤمن و يا كسى كه در حكم مؤمن باشد، از ديوانه و كودك، حتّى سقط جنين و كمك به كشتن آن، اگر چه با يك كلمه باشد.

(مسأله ١٦٣٥) زدن، ناسزا گفتن، اهانت كردن و خوار نمودن مؤمن نيز، اگر به ناحق باشد، از گناهان كبيره ميباشد.

٥) نسبت ناروا به مرد و زن مؤمن دادن، بلكه هر نسبت ناشايست به فرد با ايمانى كه عفيف و پاكدامن باشد، اگر چه در اين حدّ كه كار ناشايستى در حق او ثابت نشده باشد.

٦) خوردن مال يتيم، بلكه مال هر مؤمن به ناحق.

٧) فرار از ميدان جنگ، در جنگى كه شرعاً واجب باشد.

٨) ربا خوارى، بلكه ربا دادن، نوشتن سند ربا و گواه شدن بر آن نيز از گناهان كبيره است.

٩) زنا.

١٠) لواط- (همجنس بازى دو مرد).

١١) سُحق- (همجنس بازى دو زن).

١٢) قيادت، يعنى واسطه شدن بين دو نفر براى رابطه نا مشروع.

١٣) سحر و جادوگرى.

١٤) كهانت.

(مسأله ١٦٣٦) پذيرش سخن ساحر و كاهن جايز نيست، بلكه از گناهان كبيره است، ولى گوش دادن به گفتار آنها بدون ترتيب اثر

مانعى ندارد.

(مسأله ١٦٣٧) هرگونه پيشگويى نسبت به حوادث آينده، اگر به صورت حتمى باشد حرام است وگرنه مانعى ندارد.