توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٧٦ - فصل دوم زكات شتر و گاو و گوسفند

فصل دوم: زكات شتر و گاو و گوسفند

(مسأله ١٤٢٢) براى وجوب زكات در حيوانات ياد شده، علاوه بر شرايط عمومى كه در مسأله ١٤١٢ بيان شد، شرايط زير لازم است:

١- سپرى شدن يك سال قمرى به ترتيبى كه در مورد نقدين گفته شد.

٢- استفاده از علف صحرا

(مسأله ١٤٢٣) اگر حيوانى در باغ و بستانى كه به دست بشر كاشته شده و يا در گذرگاههاى تنگ و باريك بچرد زكات ندارد، زكات منحصر به حيواناتى است كه از علف صحرا استفاده كند، اگر چه صحرا ملك شخصى باشد و در مقابل پرداخت مبلغ اجازه چريدن داشته باشد. پس ميزان چريدن از علف خود روى بيابان است.

(مسأله ١٤٢٤) اگر علف بيابان را بچينند و به محل نگهدارى دام بياورند و در محل بسته از علف بيابان به او علوفه بدهند، زكات واجب نمى شود.

(مسأله ١٤٢٥) به حيوانى زكات تعلّق ميگيرد كه در طول سال از علف بيابان بچرد، ولى اگر در طول سال يكى دو مرتبه اتّفاق بيفتد كه از علف چيده شده استفاده كند، مانعى ندارد.

٣- ابزار كار نباشد

(مسأله ١٤٢٦) از شرايط تعلّق زكات به حيوانات اين است كه ابزار كار نباشند، پس اگر گاوى وسيله شخم زدن، يا وسيله بار كشى باشد، به آن‌