توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢١٣ - مبحث سوّم احكام جماعت

كار موجب زيادتى ركوع و سجده شود مانعى ندارد و اگر برنگردد بلكه منتظر بماند تا امام به او برسد، نماز و جماعتش صحيح است.

(مسأله ١١٢١) اگر كسى عمداً پيش از امام به ركوع يا سجده برود و يا از ركوع يا سجده برخيزد، بنابر احتياط واجب بايد در همان حال بماند، تا امام به او برسد.

(مسأله ١١٢٢) اگر كسى به نماز جماعت برسد و امام را در حال قيام ببيند و نداند كه آيا در دو ركعت اوّل و يا در دو ركعت آخر ميباشد، ميتواند تكبيرة الاحرام گفته وارد نماز شود و در اين صورت بايد براى احتمال اين كه شايد در دو ركعت آخر نماز باشد، حمد و سوره به احتمال جزئيت بخواند و به آن جزم نكند، پس اگر معلوم شود كه در دو ركعت اوّل بوده ضررى ندارد، و اگر در دو ركعت آخر باشد در جاى خود قرار گرفته است.

(مسأله ١١٢٣) اگر مأموم در تعداد ركعتهاى نماز شك كند و امام از روى يقين يا ظن قوى تعداد آن را به ياد داشته باشد، مأموم به او مراجعه ميكند و به شك خود اعتنا نمى كند و اگر امام در تعداد ركعتها شك كند و مأموم به ياد داشته باشد، امام به او مراجعه ميكند و به شك خود اعتنا نمى كند، ولى اگر يكى يقين يا ظن داشته باشد و ديگرى يقين يا ظن برخلاف او داشته باشد، در اين صورت هر يك به وظيفه خود عمل ميكند.

(مسأله ١١٢٤) اگر امام و مأموم در تعداد ركعتها اختلاف كنند- مثلًا امام يقين يا ظن قوى داشته باشد كه نماز سه ركعت شده و مأموم يقين يا ظن قوى بر خلاف آن داشته باشد- هريك به وظيفه خود عمل ميكند.

(مسأله ١١٢٥) اگر امام و مأموم در سمت و سوى قبله با يكديگر اختلاف داشته باشند، اگر اين اختلاف زياد نباشد مأموم ميتواند به آن پيشنماز اقتدا كند.