توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٧٩٤ - فصل چهارم برخى احكام عمومى

فصل چهارم: برخى احكام عمومى‌

(مسأله ٣٧٧٢) خوردن، نوشيدن و مصرف كردن هر چيزى كه به انسان خطر جدّى دارد و سلامتياش را به خطر مياندازد، يا موجب هتك آبرو ميشود حرام است.

(مسأله ٣٧٧٣) خوردن و نوشيدن چيزى كه يكى از نيروهاى خدادادى انسان را از كار بيندازد، بنابر احتياط واجب حرام است، مگر اينكه آن را براى دفع خطر ديگرى انجام دهد، كه ضررش با آن همسان و يا بيشتر باشد.

(مسأله ٣٧٧٤) اگر دارو و درمان منحصر به خوردن چيزى باشد كه شرعاً حرام ميباشد، به مقدار ضرورت جايز ميباشد، اگرچه به حدّ خطر جدّى نرسيده باشد.

(مسأله ٣٧٧٥) اگر دارو و درمان منحصر به خوردن شراب، گوشت خوك، روغن خوك، يا ديگر اعضاى آن باشد، باز هم جايز نيست، مگر اينكه زنده ماندن انسان منحصر به آن باشد، آنهم در صورتى كه به طور يقين به اين نتيجه رسيده باشد.

(مسأله ٣٧٧٦) بنابر احتياط واجب سرمه كشيدن با مسكرات جايز نيست، مگر اينكه بهبودى چشم به آن وابسته باشد.

(مسأله ٣٧٧٧) كسى كه نزديك است از گرسنگى تلف شود، ميتواند به مقدارى كه خطر را رفع كند، غذاى حرام (مثلًا ميته) بخورد.