توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٥٥ - فصل دوّم شرايط صحّت روزه

فصل دوّم: شرايط صحّت روزه‌

(مسأله ١٣١٥) براى صحّت روزه شرايطى هست كه از آن جمله است:

١- اسلام، بلكه ايمان‌

(مسأله ١٣١٦) روزه از كافر و منكر ولايت اهل بيت (عليهم السلام) صحيح نيست.

(مسأله ١٣١٧) اگر كافر در وسط روز مسلمان شود، و يا منكر ولايت در وسط روز مستبصر شود، روزه آن روز از آنها پذيرفته نمى شود، اگر چه ماه رمضان نباشد.

٢- نيّت‌

(مسأله ١٣١٨) نيّت در روزه عبارت است از ترك چيزهايى كه روزه را باطل ميكنند، به عنوان روزه، به قصد تقرّب به خداوند متعال.

(مسأله ١٣١٩) كسى كه از شب تصميم دارد روز بعد را روزه بگيرد، اگر خواب بماند تا صبح طلوع كند، روزهاش صحيح است، حتّى اگر همه روز را در خواب باشد مانعى ندارد، به شرط اين كه از قبل تصميم بر روزه داشته باشد.

(مسأله ١٣٢٠) اگر در اثناى روز جنون، بيهوشى يا مستى عارض شود، بنابر احتياط واجب روزهاش باطل ميشود، اگر چه در غير ماه رمضان باشد.

(مسأله ١٣٢١) در ماه رمضان، روزه ديگرى واقع نمى شود، اگر چه روزهدار به روزه ماه رمضان مكلّف نباشد، مانند كودك، مسافر، و اگر روزه ديگرى را عمداً نيّت كند، باطل ميشود.

(مسأله ١٣٢٢) كسى كه نميداند ماه رمضان وارد شده، يا فراموش‌