توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٤٣١ - فصل دوّم احكام اجاره

ضامن باشد، در اين صورت شرط او نافذ ميباشد.

(مسأله ٢٠٩٨) لباسى كه به خيّاط داده تا بدوزد در دست او امانت است و ضامن نمى شود جز هنگامى كه كوتاهى، زيادهروى و يا شرط شده باشد.

(مسأله ٢٠٩٩) ماشينى كه به مكانيك ميسپارند كه آن را تعمير كند، در دست او امانت است و ضمانت ندارد، مگر در صورت كوتاهى، زيادهروى و يا شرط قبلى.

(مسأله ٢١٠٠) خياط، قصّاب، ختّان و يا هر شخص ديگرى كه اجير شده تا كارى را به صورت شايسته انجام دهد، و حدودى برايش تعيين نشده، اگر بطور صحيح انجام ندهد، ضامن ميشود.

(مسأله ٢١٠١) اگر براى اجير حدودى تعيين شود، اگر از حد تجاوز كند و خراب كند ضامن ميباشد، ولى اگر در محدوده حدود تعيين شده كار كند و خراب شود، ضامن نيست.

(مسأله ٢١٠٢) كسى كه به او اجازه داده شده تا كارى را به طرز شايسته انجام دهد، اگر خراب كند ضامن است، اگرچه اجير نباشد، حتّى اگر متبرّع باشد (يعنى بدون مزد و به قصد خدمت انجام داده باشد).

(مسأله ٢١٠٣) پزشك و دامپزشك، اگر شخصاً به معالجه مباشرت داشته باشند، مثل مواردى كه به وسليه تزريق سرم، آمپول، پانسمان، عمل جرّاحى، دياليز، تنقيه، شستشوى داخل بدن، ماليدن كرم و پماد و امثال آنها به بدن انسان و حيوان در معالجه بيمار مباشرت دارند، مطلقاً ضامن هستند.

(مسأله ٢١٠٤) همچنين پزشكى كه نظارت مستقيم دارد، و استفاده از دارو در هر وعده با نظارت او ميباشد، مانند بيمارانى كه در بيمارستان تحت نظارت او بسترى هستند و يا همانند كودكان و روانى ها كه از خود