توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦٠٨ - آغاز سخن در روابط مرد و زن با جنس موافق و مخالف

ازدواج نمايد.

(مسأله ٢٨٨٢) نگاه كردن به موى سر و بدن زن نامحرم جايز نيست مگر اينكه بى حجاب باشد، به طورى كه هر چه او را از بى حجابى نهى كنند، به جهت سهلانگارى يا سركشى و يا به خيال اينكه مانعى ندارد، گوش ندهد.

(مسأله ٢٨٨٣) زنى كه بى حجاب نيست ولى به جهت غفلت از وجود نامحرم خودش را نپوشانيده، نگاه كردن به او حرام است، حتّى اگر كافر هم باشد، بنابر احتياط واجب.

(مسأله ٢٨٨٤) نگاه زن به مرد نامحرم جايز است، ولى بنابر احتياط واجب نبايد به سوى او خيره شود و ديدگانش را از او پر كند.

(مسأله ٢٨٨٥) زن و مرد نامحرم نمى توانند جزئى از بدن يكديگر را لمس كنند، اگرچه نگاه به آن عضو جايز باشد، مثلًا حق مصافحه با يكديگر را ندارند، اگرچه در برخى از مناطق جزء آداب معاشرت به شمار آمده باشد.

(مسأله ٢٨٨٦) در مناطقى كه دست ندادن مرد و زن، دور از ادب و اخلاق به شمار آيد، باز هم مصافحه كردن مرد و زن نامحرم جايز نيست، و پيروى كردن از شيوه آنان زير پا نهادن تعاليم دين و لگدمال كردن ارزشهاى معنوى و سقوط در منجلاب تقليد كوركورانه از جهان كفر ميباشد.

(مسأله ٢٨٨٧) هر فرد با ايمان بايد به ارزشهاى والاى اسلام پاى بند باشد و با افتخار و سربلندى به تعاليم دينى ارج نهاده، عظمت و شخصيّت خودش را براى همگان آشكار سازد، كه سهلانگارى نشان بى شخصيّتى ميباشد.