توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٦٠ - فصل دوّم شرايط صحّت روزه

بخورد و روزهاش صحيح است، ولى اگر عمداً بيش از رفع خطر آب بخورد روزهاش باطل ميشود و قضا و كفّاره بر او واجب ميشود.

(مسأله ١٣٤٩) اگر تشنگى بر روزهدار غلبه كند، ولى ترس از جانش نباشد، بلكه فقط تحمّل آن موجب مشقّت باشد، ميتواند در حدّ رفع مشقّت آب بخورد و روزهاش را ادامه دهد و بنابر احتياط واجب قضاى آن را نيز بگيرد.

(مسأله ١٣٥٠) روزه كودك همانند ديگر عبادتهايش صحيح است و مستحب است او را به روزه گرفتن تمرين و عادت دهند.

(مسأله ١٣٥١) كسى كه قضاى ماه رمضان بر عهدهاش هست نمى تواند روزه مستحبّى بگيرد، ولى اگر روزه استيجارى به عهدهاش باشد ميتواند روزه مستحبّى بگيرد.

(مسأله ١٣٥٢) كسى كه روزه قضاى ماه رمضان بر عهدهاش باشد ميتواند براى روزه واجب يا مستحبّى از طرف ديگرى اجير بشود، و ميتواند با داشتن قضاى رمضان، روزه استيجارى بگيرد.

(مسأله ١٣٥٣) كسى كه روزه قضاى ماه رمضان بر عهدهاش هست، بنابر احتياط واجب نمى تواند بدون اجير شدن، روزه شخص ديگرى را بگيرد، حتّى با عقد جُعاله.

(مسأله ١٣٥٤) در وجوب روزه ماه رمضان، چند چيز شرط است: