توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٥٨ - فصل دوّم شرايط صحّت روزه

روزه حاجت در مدينه منوّره، كه در مسأله بالا گفته شد.

(مسأله ١٣٣٤) كسى كه در ماه رمضان قصد سفر دارد، پيش از رسيدن به حدّ ترخّص نمى تواند روزهاش را بشكند و اگر عمداً با توجّه به حرام بودن آن، پيش از حدّ ترخص آن را بشكند، قضا و كفّاره بر او واجب ميشود.

(مسأله ١٣٣٥) روزهدارى كه پيش از ظهر مسافرت ميكند، اگر از شب قصد سفر داشته باشد، بايد پس از رسيدن به حدّ ترخّص روزهاش را بشكند، ولى اگر تا اذان صبح قصد مسافرت نداشته، بايد بر روزهاش باقى بماند.

(مسأله ١٣٣٦) روزهدارى كه بعد از ظهر مسافرت كند، حتماً بايد بر روزهاش باقى باشد، خواه از شب قصد سفر داشته. يا نه.

(مسأله ١٣٣٧) مسافر اگر پيش از ظهر به وطنش برگردد، اگر در راه چيزى كه روزه را باطل ميكند، انجام نداده باشد، بايد نيّت روزه كند و آن روز را روزه بگيرد.

(مسأله ١٣٣٨) اگر مسافر پيش از ظهر وارد محلّى شود كه ميخواهد ده روز در آنجا بماند، اگر پيش از ورود به آن محلّ چيزى از مبطلات روزه را انجام نداده باشد، بايد نيّت كرده، آن روز را روزه بگيرد.

(مسأله ١٣٣٩) كسى كه بعد از ظهر به وطنش برسد، يا بعد از ظهر به جايى كه ميخواهد در آنجا ده روز بماند، و يا پيش از ورود به آن محل روزهاش را شكسته باشد، آن روز را نمى تواند روزه بگيرد.

(مسأله ١٣٤٠) مسافر ميتواند در سفرى كه نبايد روزه بگيرد، با همسرش بياميزد و يا سير غذا بخورد، اگر چه مكروه است.