توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦٢٧ - فصل سوم موجبات حرمت ازدواج

بر فرزند شيرى او حرام و محرم ميباشد.

(مسأله ٢٩٨٦) اگر زنى با شير دو همسر، دو بچّه را شير دهد، اين دو بچّه نسبت به يكديگر محرم نمى شوند، حتّى ميتوانند با يكديگر ازدواج كنند، ولى هر يك از آنها نسبت به مادر شيرى و صاحب شير و همه خويشان نسبى، سببى و شيرى آن دو، حرام و محرم ميشوند.

(مسأله ٢٩٨٧) پدر و پدربزرگ كودك شيرخوار نمى توانند با دختر و نواده هاى صاحب شير ازدواج كنند، خواه آنها فرزندان نسبى صاحب شير باشند يا فرزندان شيرى.

(مسأله ٢٩٨٨) پدر و پدربزرگ كودكِ شيرخوار، نمى توانند با دختر و نواده هاى نسبى زن شيرده ازدواج كنند. ولى اگر آن زن دختر شيرى داشته باشد كه او را با شير شوهر ديگرش شير داده باشد، پدر و پدربزرگ كودك ميتوانند با او ازدواج كنند. چنانكه خود آن كودك نيز ميتواند با آن دختر ازدواج كند، چنانكه در مسأله ٢٩٨٦ بيان گرديد.

(مسأله ٢٩٨٩) مادر همسر و همسرِ پدربزرگ مادرى، بايد از شير دادن به نوه دخترى خود خوددارى كنند، زيرا در اين صورت مادر آن بچه بر پدرش حرام ميشود و عقد ازدواجشان باطل ميگردد.

(مسأله ٢٩٩٠) اگر مادرِ پدر، يا مادربزرگ پدر، نواده خود را شير بدهند، نسبت به ازدواج پدر و مادر كودك مشكلى پيش نميآيد، فقط آن كودك بر عمو زاده ها و عمّه زاده هايش حرام ميشود، زيرا با اين شير خوردن برادرِ شيرى پدر، عموى شيرى عمو زاده ها، و دائى شيرى عمّه زاده هايش ميگردد.