توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٩٦ - فصل هجدهم نماز قضا

آن را فراموش نمايد، ظاهر اين است كه قضا ندارد.

(مسأله ١٠٣٢) نمازى را كه مسافر در اماكن تخيير ميتوانست به صورت تمام يا شكسته بخواند، اگر از او فوت شود، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن را شكسته به جا آورد.

(مسأله ١٠٣٣) نمازهاى نافلهاى كه از انسان فوت ميشود، مستحب مؤكّد است كه آنها را قضا كند، ولى در مشروعيّت قضاى ديگر نمازهاى مستحبّى اشكال هست و اگر كسى آنها را به اين اميد كه انشاءالله مطلوبِ شارع مقدّس است قضا كند، مانعى ندارد.

(مسأله ١٠٣٤) در قضاى نمازهاى يوميّه ترتيب لازم نيست، مگر در نمازهايى كه در اداى آنها ترتيب واجب باشد، مانند نماز ظهر و عصر از يك روز، كه بايد قضاى آنها نيز به ترتيب انجام پذيرد.

(مسأله ١٠٣٥) اگر مثلًا به مدت ١٠ روز نمازهاى يوميّه از كسى فوت شده، ميتواند كه ده نماز صبح پشت سر هم، سپس ده نماز ظهر و همچنين بقيه نمازها را بخواند، اگر چه بهتر است ترتيب را رعايت كند.

(مسأله ١٠٣٦) پس از سپرى شدن وقت نماز، اگر شك كند آن را انجام داده است يا نه؟ بنا ميگذارد بر اين كه انجام داده است.

(مسأله ١٠٣٧) كسى كه ميداند نماز قضا بر عهدهاش هست ولى در تعداد آنها شك ميكند، بنا را بر كمتر ميگذارد.

(مسأله ١٠٣٨) كسى كه نماز قضا بر گردن دارد بايد در خواندن آن كوتاهى نكند، اگر چه لازم نيست فوراً آن را انجام دهد.

(مسأله ١٠٣٩) كسانى كه عذر دارند و نمى توانند نماز خود را به صورت كامل بخوانند، بلكه ناگزير هستند نشسته يا با تيمّم نماز بخوانند،