کرامت در قرآن - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٣٣ - انحصار عزت و قدرت و مالكيت در خداى سبحان

مى داند , مى فرمايد : غير از خدا , اصلا احدى عزيز نيست , و اگر ديگران عزيزند فقط در اثر ظهور عزت الهى است كه در آنها مشاهده مى شود . قوت و قدرت را هم منحصرا از آن خود مى داند , و اگر عده اى مقتدرند فقط در اثر ظهور قدرت الهى است كه در هستى آنها ظهور كرده است .

پس يك مطلب آنست كه آنچه پيش ديگرانست فانى و آنچه پيش خداست باقى است( . ما عندكم ينفد و ما عند الله باق ) . مطلب ديگر اينست كه هر چه پيش ديگرانست نيز مال خداست و اگر كسى بخواهد به آن كمالات محدود و موقت هم برسد , باز بايد در راه خدا قدم بردارد . لذا انسان مؤمن , سعى مى كند همه كارها را براى خدا انجام بدهد . اگر براى جلب توجه شخص يا شخصيتى بود , نه تنها به كرامت ابدى نمى رسد , بلكه به كرامت محدود هم نمى رسد .

آيه ١٣٩ سوره مباركه نساء , كه عزت را منحصرا از آن خدا مى داند , از همين قبيل است . مى فرمايد :

( الذين يتخذون الكافرين اولياء من دون المؤمنين ايبتغون عندهم العزه فان العزه لله جميعا )

در سوره مباركه بقره آيه ١٦٥ قوت را از آن خدا مى داند , مى فرمايد :

([ و من الناس من يتخذ من دون الله اندادا يحبونهم كحب الله و الذين آمنوا اشد حبا لله و لو يرى الذين ظلموا اذ يرون