سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٧٣٦ - نيمه شعبان

درگير بوده تا مگر به آرزوى خويش رسد و روشن است كه اكنون اين نبرد ميان حق و باطل استمرار خواهد داشت و اين مبارزه در سطوح مختلف ادامه خواهد يافت.

در هرحال اين درگيرى بى‌امان حق و باطل حادثه‌ها مى‌آفريند و تاريخ را مى‌سازد اما آينده نهايى تاريخ آينده‌اى روشن و اميدبخش و درخشان است و در نهايت حق پيروز خواهد شد و عدالت همه جا را فرا مى‌گيرد و باطل در همه شكلها و در تمام جبهه‌ها ريشه كن مى‌گردد و اساساً فلسفه ظهور همين است.

همگان بدانند كه نسبت به آينده بايد اميدوار باشند و فردا و فرداها را بسان گذشته و اكنون نپندارند. آينده‌اى در انتظار است كه پيروزى حتمى از آنِ صلاح و عباد صالح و شكست و نابودى از آنِ فساد و عباد ناصالح است. آرى، روشناييها در دل عميق‌ترين ظلمات نهان است. «يخرجهم من الظلمات إلى النور.» و سنت خداوند چنين است كه در گاهواره ارتجاع از ميان دشمنيها و بيدادها و نادانيها و پريشانيها مردانى بزرگ و آزادگانى سرافراز و سرنوشت‌ساز برانگيخته شوند تا مجدّداً درخت عدل و داد و ايمان و محبت و دانايى و وحدت و همدلى را در جان آدميان بنشانند.

آرى، همين سنتها است كه حكمت و مشيت خدا را آشكار مى‌سازد و مى‌فهماند كه جهان بيهوده آفريده نشده و به خود وانهاده نشده و براى همه روشن مى‌سازد كه ستم و بى‌داد نه مى‌تواند و نه بايد استمرار و دوام داشته باشد. به همه ياد مى‌دهد كه: «بالعدل قامت السموات والأرض.» بناى جهان بر اين اساس استوار شده است كه‌