سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٦٤٣ - همايش هم انديشى فرهيختگان جوان

وجود دارد. هنگامى انسان خوف از خدا دارد كه بداند و باور كند همه امور در اختيار او است و قدرت مطلقه و بقاى حقيقى، مختص او است و غير او ضعيف و ناقص و فانى‌شدنى است و بنابراين ديگر اضطراب و پريشانى در امور به خود راه نمى‌دهد و حيات و ممات براى او از اين جهت يكسان است. اگر نماز برترين عملى است كه انسان را به خداوند نزديك مى‌سازد و بعد از معرفت خدا چيزى افضل از او نيست و اگر نماز اقرار به ربوبيت و قيام بين يدى الجبار يا حالت ذلّ و مسكنت و خضوع است، اگر نماز اقرار و تسليم نسبت به مولويت و مدبّريت حق‌تعالى است، پس انسان به وسيله او است كه مى‌تواند خود را مسلّح سازد و اين سلاح است كه انسان را آرام و مطمئن مى‌نمايد.

نكته مهمى كه از قرآن كريم‌ و روايات اهل بيت- عليهم السلام- مى‌توان استفاده كرد آن است كه نماز نه تنها مانع از فساد و فحشاء است بلكه تنها عبادتى كه مانعيت از همه انواع فساد دارد، نماز است. نماز عبادتى است كه هرحركت و سكونى در آن و هرذكر و قولى و هرقيام و قعودى در او باب بزرگى از فساد را مسدود مى‌نمايد. با نماز مى‌توان همه فسادهاى اخلاقى و سياسى و اقتصادى و نيز فردى و اجتماعى را مسدود ساخت. امروزه براى حفظ جامعه اسلامى و انقلابى و نسل جوان بهترين عامل، ترويج نماز و سوق دادن آنان به حقيقت و اسرار نماز است. اگر جوان عزيز ما آگاهى بر حقيقت نماز و آشنايى بر گوشه‌اى از اسرار آن پيدا كند آنچنان شيفته نماز گردد كه هيچ امرى نتواند او را از آن جدا سازد. وقتى انسان باور كند كه نماز تطهير از گناهان است و هنگامى كه به اين حقيقت برسد كه شخص‌