سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١٧٦ - نظام آموزشى حوزه

اختيار طلبه‌ها قرار داده شود و بگويند: اين كتاب به جاى آن كتاب. [١] اخلاق در حوزه‌

مسئله اخلاق را براى طلبه‌ها مسئله كوچكى فرض نكنيد. يادم نمى‌رود در آن دوران كه در شوراى مديريت بوديم، هر وقت خدمت امام بزرگوار مى‌رسيديم، ايشان روى مسئله اخلاق بسيار تأكيد مى‌كردند. گاهى سؤال مى‌كردند: چند جلسه اخلاق داريد؟ چه كسانى در حوزه درس اخلاق مى‌گويند؟ چه كسانى صلاحيت دارند؟ و گاهى بعضيها را براى تدريس معرفى مى‌كردند.

اخلاق يك مسئله مهم است. در اخلاق دو چيز نقش دارد: يكى تربيت قولى، بحث، موعظه، نصيحت و بيان حال بزرگان و شخصيتهاى علمى ما در طول تاريخ است و انصافاً زندگى‌نامه هر كدامشان براى طلبه يك درس مهم است. مطلب ديگر، تربيت عملى طلاب، از طرف مسئولان، مديران و اساتيد حوزه‌هاست. [٢] مسئولان و مديران و اساتيد هر حوزه، بايد با اخلاق و رفتار خود براى طلاب الگو و سرمشق باشند. تربيت عملى به مراتب از تربيت قولى نافذتر و مؤثرتر است. امام صادق (ع) مى‌فرمايد: «

كونوا دعاه للناس بغير ألسنتكم‌

.» دعوت به غير السن مؤثرتر و نافذتر است. ما كه مسئوليت تربيت طلاب جوان را برعهده داريم، بايد عملًا در روح آنان اثر بگذاريم. منزل امام را در جماران ديديد. اين است معناى «المؤمن‌

[١]. نشست مقدماتى اجلاسى بررسى نظام آموزشى حوزه، ص ١٠- ١١.

[٢]. نشست مقدماتى اجلاسى بررسى نظام آموزشى حوزه، ص ١١.