سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٩٧ - اهانت به ساحت پيامبر (ص) در اروپا

جز اول؛ در حالى كه اين موارد جزء اول كار ماست. اگر خداى نخواسته در مورد يكى از مسئولان كه عقيده به انقلاب هم داشته باشد، يك كاريكاتورى بكشند كه به افراد ديگر هم هيچ ربطى نداشته باشد، چه مقدار عكس‌العمل نشان مى‌دهيد؟ پس چرا برخوردتان در مورد خدا و پيغمبر (ص) يك برخورد سطحى است؟!

درست است كه در روز بيست و دوم بهمن الحمد لله راهپيمايى عظيمى داشتيم و خيلى هم گفتيم: انرژى هسته‌اى حق مسلم ماست؛ ولى انرژى هسته‌اى كجا خدا و پيغمبر (ص) كجا؟! انرژى هسته‌اى را به آسمان رساندند. آخرش هم چه پيش خواهد آمد، خدا بايد ان‌شاء الله كمك كند. اما اين مسئله، مسئله خود خدا و خود پيغمبر (ص) است. چه كسى در اين زمينه از دولت انقلاب اسلامى نزديك‌تر است كه يك برخورد جدى، برخورد قطعى و برخورد حسابى با اين مسئله داشته باشد؟!

لذا هر چند اعلاميه نسبتاً تندى هم دادم ولى اين را كافى نمى‌دانم. بايد سراسر روحانيت شيعه در ايران چه در حوزه علميه قم و چه در ساير حوزه‌ها يك روز به خصوص از روزهاى درسى حوزه را تعطيل كند؛ نه روز پنج‌شنبه كه بگويند: روز پنج‌شنبه چون روز تعطيلى درسها است، دنبال اين كار آمدند. دنيا بايد بفهمد كه ما درسمان را فداى اين كار كرديم و روز تحصيلى‌مان را براى اين معنا گذاشتيم. لذا معتقدم بايد يك فكرى كرد.

بحمدالله همه ما از امام بزرگوار اين درس را گرفته‌ايم كه حتى اگر يك نفر مى‌تواند در مقابل استكبار جهانى بايستد، بايد چنين كند. مگر امام چند نفر بود؟ يك نفر بود كه توانست آمريكا را اين‌گونه به‌