سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٩٦ - اهانت به ساحت پيامبر (ص) در اروپا

كسى اجناس دانماركى را نخرد. خود من نيز در اعلاميه‌اى كه در اين زمينه داده بودم، روى اين معنا تأكيد كردم.

آيا در اين زمينه لازم نبود روحانيت و حوزه‌هاى شيعه پيش‌قدم باشند؟ فكر مى‌كردم كه چرا روحانيت در اين زمينه عكس العمل چندانى از خود نشان نداد؟ چرا در اين باره سكوت كرد؟ چرا حوزه‌هاى علميه لااقل در سراسر ايران در مقابل اين مطلب ساكتند؟ متأسّفانه برنامه‌هاى تلويزيونى ما نيز گاهى اشاره به اين مسائل دارد؛ ولى برخورد يك دولت انقلابى اسلامى كه اصلًا خصيصه انقلاب ما اسلامى بودنش است، آن‌هم اسلام حقيقى، كه از بيانات ائمه (ع) استفاده مى‌شود، نبايد چنين باشد! آيا روحانيت نمى‌بايست عكس‌العملى از خود نشان مى‌دادند كه دنيا بفهمد روحانيت شيعه چنين اشكال مهمى كرده و چنين اعتراض عمومى داشته است؟

من در اين زمينه خيلى ناراحتم. البته از يك طرف هم نمى‌خواستم با افرادى كه مديريت حوزه را دارند- چه شوراى عالى حوزه و چه مديريت حوزه- مخالفت و برخورد كنم؛ چون مبنايم اين نيست كه در امور داخلى حوزه دخالت كنم؛ براى اينكه تمام اينها را روى قاعده مى‌بينم. انتظارم اين است كه بايد روحانيت شيعه هرچه زودتر يك عكس‌العمل جدى در سراسر ايران از خود نشان بدهد كه على القاعده در دنيا نيز انعكاس پيدا مى‌كند و انعكاسش هم لازمه اعتقاد ماست؛ اعتقادى كه ائمه- عليهم السلام- به ما نشان داده‌اند. انقلاب ما هم انقلاب اسلامى است. همان‌گونه كه گفتم من حتى از تلويزيون نيز گلايه دارم كه گاهى از اوقات اين مسائل را به صورت سطحى و مانند نقل قول بيان مى‌كند. اگر برخورد مى‌كند، مانند جزء

است نه‌