سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ٧٢ - ورود به حوزه علميه

و اين پيشامد و تشويق آن مرجع بزرگ در روحيه و علاقه‌ام به درس و دقت بيشتر، تأثير شگفت‌انگيزى به جا گذاشت. به نظرم در آن زمان شهريه افراد متأهّل كه در درس خارج شركت مى‌كردند، حداكثر ٤٥ تومان بود. [١]

از جمله هم‌بحثهاى او آيات: حاج آقا مصطفى خمينى و آقاشهاب اشراقى بودند. از ميان علوم مختلف، ذوق اصلى ايشان فقه و اصول بود. تلاش فراوان، هوش سرشار و عشق به فراگيرى دانش سبب شد تا در عنفوان جوانى به موقعيتى مطلوب در علوم اسلامى نائل آيد. طلاب معمولًا دروس پيش از خارج را در مدت هشت يا نه سال مى‌گذراندند؛ اما ايشان در مدت شش سال به بهترين وجه خواند و حتى كتاب گسترده‌ مطوّل‌ را كه امروز تدريس آن متروك شده، به صورت كامل فراگرفت. سال ١٣٦٩ ق/ ١٣٢٩ ش در نوزده سالگى صلاحيت شركت در درس خارج آيت‌الله بروجردى را پيدا كرد. معظّم‌له خاطره نخستين سال شركت در درس خارج را چنين بيان مى‌كند:

«اواخر نوزده سالگى در درس خارج مرحوم آيت‌الله العظمى آقاى بروجردى شركت كردم و حضور من در درس ايشان با صغر سنّى كه داشتم، خيلى جلب توجه مى‌كرد و حتى از طرف بعضى شايد متهم به اين شده بودم كه نمى‌توانم درس را درك بكنم و بفهمم؛ ليكن جواب اين اتهام از يك راه داده شد و آن اينكه من هر درسى را كه خدمت ايشان مى‌خواندم، بلافاصله همان روز آن را به زبان عربى مى‌نوشتم و همين نوشتجات شاهد گويايى بود بر اينكه درس را كاملًا

[١]. نور علم، ش ٣٠، ص ١٠- ١١.