سيناى فقاهت - موحد فاطمی، حسن - الصفحة ١٨٤ - ساده زيستى

«برادران، اگر يك روز قدرتى به دستمان آمد سعى كنيم زندگى طلبگى را تغيير ندهيم. زندگى مى‌گذرد و آنچه باقى مى‌ماند، عقايد مردم است كه حفظ عقايد مردم را من و شما به عهده داريم. زندگانى ما با مردم عادى فرق مى‌كند. روحانى نبايد زندگى طلبگى را از دست بدهد. او بايد عملًا مبلّغ اسلام باشد. بايد عملًا مروج روحانيت باشد و بايد عملًا عقايد مردم را حفظ كند. ما موظّف به حفظ عقايد مردم هستيم. انحراف ما با انحراف مردم متفاوت است. انحراف مردم شخصى است؛ ليكن انحراف ما موجب انحراف مردم است و در نتيجه پاسخ‌گوى خداوند تبارك و تعالى نخواهيم بود.» [١] پس از مرجعيت به ساده‌زيستى بيشتر اهميت مى‌داد. زندگى ايشان پايين‌تر از حد متوسط جامعه بود. با آنكه منزل، ملك همسرشان بود، اجازه نمى‌داد به اندازه قيمت فروش همان منزل، تبديل به احسن يا تعمير شود. در دوران مرجعيت، شخصى از ايشان خواست با هزينه خودش كه سهم امام هم نبود، خانه‌اى مناسب براى معظّم‌له تهيه كند تا با اين حال مريض در آن كمى راحت باشد؛ اما ايشان فرموده بود: «شما مگر نمى‌خواهيد با اين كار مرا خوشحال كنيد؟ اجازه بده من اين پول را براى شهريه طلبه‌ها مصرف كنم و همين منزل برايم كافى است.» همين كار را كرد و آن را صرف شهريه كرد. [٢] قبل از مرجعيت تابستانها عباى خاشيه كه متعارف هم هست، استفاده مى‌كرد، ولى در دوران مرجعيت به هيچ وجه از عباى خاشيه‌

[١]. جمهورى اسلامى، ١٢/ ٣/ ١٣٧٧.

[٢]. جمهورى اسلامى، ٣/ ٥/ ١٣٨٦، ويژهنام اسو فقاهت و مرجعيت، ص ٦.