روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد دهم
١ ص
(٢)
ادامه سوره توبه
١ ص
(٣)
سوره التوبة (9) آیات 90 تا 100
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره التوبة (9) آیات 101 تا 118
١٩ ص
(٦)
ترجمه
١٩ ص
(٧)
سوره التوبة (9) آیات 119 تا 129
٧٣ ص
(٨)
ترجمه
٧٣ ص
(٩)
سورة يونس
٨٩ ص
(١٠)
سوره يونس (10) آیات 1 تا 11
٨٩ ص
(١١)
ترجمه
٨٩ ص
(١٢)
سوره يونس (10) آیات 12 تا 21
١٠٧ ص
(١٣)
ترجمه
١٠٧ ص
(١٤)
سوره يونس (10) آیات 22 تا 36
١٢٠ ص
(١٥)
ترجمه
١٢٠ ص
(١٦)
سوره يونس (10) آیات 37 تا 56
١٤٥ ص
(١٧)
ترجمه
١٤٥ ص
(١٨)
سوره يونس (10) آیات 57 تا 70
١٦١ ص
(١٩)
ترجمه
١٦١ ص
(٢٠)
سوره يونس (10) آیات 71 تا 92
١٧٥ ص
(٢١)
ترجمه
١٧٥ ص
(٢٢)
سوره يونس (10) آیات 93 تا 109
١٩٩ ص
(٢٣)
ترجمه
١٩٩ ص
(٢٤)
سورة هود-عليه السّلام 163-پ
٢٢٣ ص
(٢٥)
سوره هود (11) آیات 1 تا 16
٢٢٣ ص
(٢٦)
ترجمه
٢٢٣ ص
(٢٧)
سوره هود (11) آیات 17 تا 49
٢٤٠ ص
(٢٨)
ترجمه
٢٤٠ ص
(٢٩)
سوره هود (11) آیات 50 تا 68
٢٨٠ ص
(٣٠)
ترجمه
٢٨٠ ص
(٣١)
سوره هود (11) آیات 69 تا 83
٢٩٧ ص
(٣٢)
ترجمه
٢٩٧ ص
(٣٣)
سوره هود (11) آیات 84 تا 95
٣١٨ ص
(٣٤)
ترجمه
٣١٨ ص
(٣٥)
سوره هود (11) آیات 96 تا 123
٣٢٥ ص
(٣٦)
ترجمه
٣٢٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٩٨ - ترجمه

من از جملۀ مسلمانانم.

او را گفتند:الن [١]،اكنون مى‌گويى؟و پيش از اين عاصى و مفسد بودى.

ابو جعفر من [٢]طريق النّهر و انّى و نافع و الّا [٣]ابا طاهر عن اسماعيل و احمد بن صالح عن قالون و الحلوانىّ عن قالون من طريق الحمامىّ [٤]:در دو جايگاه«الان»به القاء حركت همزه بر«لام».ابو على گفت:«لام»تعريف را چون پيش او همزه بود و خواهند كه تخفيف همزه كنند،به دو طريق باشد،يكى آن‌كه:همزه بيفگنند اصلا از اين،و حركت او بر«لام»افگنند چنان كه گويند:الحمر [٥]في الاحمر،و دوم آن‌كه :حركت همزۀ اصل بر«لام»تعريف افگنند،گويند:الحمر،و انشد الكسائى.

فقد كنت تخفي حبّ سمراء حقبة فبح لان منها بالّذي انت بائح
اراد فبح الآن،و اين شاهد طريقۀ اوّل است.خلاف كردند در آن‌كه اين قول كه گفت بر دو قول.بعضى گفتند:جبريل،و بعضى دگر گفتند:قول خداى است -جلّ جلاله-بر وجه اهانت و توبيخ.

قوله: فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ ،حق‌تعالى گفت:ما امروز تو را برهانيم به تن تو.

يعقوب و قتيبه خواندند:ننجيك،به تخفيف من الانجاء،و باقى قرّاء،به تشديد من التّنجية.گفتند،معنى آن است كه:ما تو را بر نجوت [٦]و بلندى اندازيم از زمين تن بى‌روح تو،تا عبرتى و علامتى و آيتى گردى آنان را كه از پس تو آيند.و اشتقاق اين كلمه من نجوة الارض باشد،و هو المرتفع منه [٧]قال اوس بن حجر:

فمن بنجوته كمن بعقوته و المستكنّ كمن يمشي بقرواح
آى حيث لا ماء و لا مطر،مراد آن است كه گفتيم كه [٨]:بنى اسرايل شكّ كردند در هلاك فرعون،خداى تعالى او را برانداخت از زمين تنى بى‌روح تا بنى اسرايل [٩]را شكّ برخاست در هلاك او [١٠].آنگه گفت:و بسيارى مردمان از آيات


[١] .اساس:الان،چاپ مرحوم شعرانى:آلآن/ءالئن.

[٢] .آو،آج،بم،لب،آز:عن،مل:بر.

[٣] .همۀ نسخه بدلها:الا.

[٤] .آج،لب،آز+از اين سورت،مل+در اين سورت.

[٥] .همۀ نسخه بدلها:لحمر.

[٦] .مل،لب:نجوتى.

[٧] .همۀ نسخه بدلها:منها.

[٨] .لب:يا.

[٩] .آو،آج،بم،لب،آز:بنى اسرائيليان.

[١٠] .همۀ نسخه بدلها،بجز بم،مل:فرعون.