[١٤٤-ر] پس گويند آنان را كه ظلم كنند [٢]بچشى عذاب جاودانى!جزا كنند شما را الّا به آنچه كرده باشى؟ [٣] خبر مى‌پرسند از تو كه درست است آن؟بگو:آرى!به خداى من كه آن درست است و نيستى شما عاجزكننده.

و اگر آن‌كه هر نفسى [٤]بود كه ظلم كرده باشد آنچه در زمين هست فديه كند به آن،و آشكارا مى‌كنند [٥]پشيمانى، چو [٦]بينند عذاب و حكم كنند ميان ايشان به داستان [٧]و بر ايشان ظلم نكنند.

خداى راست آنچه در آسمانها و زمين است،الا كه نويد خداى درست است و لكن بيشترين ايشان ندانند [٨].

او زنده كند و بميراند و با او شويد [٩].

قوله تعالى: وَ مٰا كٰانَ هٰذَا الْقُرْآنُ أَنْ يُفْتَرىٰ مِنْ دُونِ اللّٰهِ [١٠]،خداى تعالى در اين آيت نفى كرد كه اين قرآن مفترى و مختلق و دروغى فرا بافته باشد و نه خداى گفته باشد و فرستاده.و أَنْ مع الفعل در تأويل مصدر است،و محلّ او نصب است بر خبر كان،اى مفترىّ.و اصل كلمه[١٤٤-پ]من الفرى باشد،و هو القطع،يقال:انّه ليفرى الفرىّ،اى ليأتي بالعجب حتّى كانّه يقطعه،و قوله: مِنْ دُونِ اللّٰهِ ،يعنى چنان

[١] .اساس:ندارد،به قياس با نسخۀ آو،افزوده شد.

[٢] .آو،آج،بم،مج:ظلم كردند.

[٣] .آو،بم،مج:اي.

[٤] .آو،آج،بم،مج+را.

[٥] .آج،لب:كند.

[٦] .آو،آج،بم،مج،لب:چون.

[٧] .آو،آج،بم:به عدل،مج:براستى.

[٨] .مج:نمى‌دانند.

[٩] .آج،لب:بازشوند.

[١٠] .آو،آج،بم،مج،لب،آز+الآية.