روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٩٨ - ترجمه

از ايشان ترسى،گفتند:مترس كه فرستاده‌اند ما را به قوم لوط.

وزن او ايستاده بود،بخنديد.بشارت داديم او را به اسحاق،و از پس اسحاق يعقوب.

گفت:اى‌واى !من بزايم و من [١]پيرم و اين شوهر من پير است،اين چيزى [٢]عجب! [١٨٦-ر] گفتند:عجب مى‌دارى از كار خداى؟رحمت خداى و بركاتش بر شما اهل بيت كه او ستوده و بزرگوار است.

چون بشد از ابراهيم ترس،و آمد بدو مژده،مجادله كرد با ما در قوم لوط.

كه ابراهيم بردبارى[است ] [٣]آوه‌كننده و توبه‌كننده است.

اى ابراهيم بگرد از اين كه او آمد فرمان خداى تو و بديشان خواهد آمدن عذابى نه مدفوع.

و چون آمد [٤]رسولان ما به لوط،دژم [٥]شد بديشان و تنگ [٦]شد بديشان از رش و گفت:

اين روزى سخت است.

[١٨٦-پ] آمد بد و گروه او مى‌شتافتند به او و از پيش بودند [٧]مى‌كردند بديها، گفت:اى گروه اينان دختران من [٨]،ايشان پاكترند شما را،بترسيد از خداى و