و آن روز كه حشر كند [١]ايشان را پندارى كه كمتر ناستادند مگر ساعتى از روز آشنايى بدهند ميان ايشان،زيان كردند آنان كه دروغ [٢]داشتند ثواب خداى را و نبودند راه‌يافتگان.

و اگر [٣]با تو نماييم بهرى [٤]آنچه نويد [٥]مى‌دهيم ايشان را يا جان برداريم تو را،با ماست بازگشت ايشان،پس خداى گواه است [٦]بر آنچه كنند ايشان.

[١٤٣-پ] و هر گروهى را پيغامبرى هست،چون آيد پيغامبرشان،حكم كنند ميان ايشان به داستان [٧]و بر ايشان ظلم نكنند.

و گويند [٨]:كى باشد اين وعده اگر شما راستيگرى [٩].

بگو كه:من نتوانم براى خود زيانى و نه سودى الّا آنچه خداى خواهد،هر امّتى را وقتى هست چون آيد وقتشان،بازپس ندارند [١٠]يك ساعت و نه فرا پيش [١١]دارند.

بگو بينى اگر آيد به شما عذاب او به شب يا به روز چه شتاب مى‌كند [١٢]از او گناهكاران.

[١٣] پس چون بيفتد [١٤]،

[١] .اساس و ديگر نسخه بدلها:حشر كنيم،با توجّه به ضبط كلمه به صورت«نحشرهم»و اصلاح آن به «يحشرهم»،تصحيح شد.

[٢] .آو،آج،بم:به دروغ.

[٣] .آو،آج،بم،مج+ما.

[٤] .مج+را.

[٥] .اساس:نوبه،به قياس با نسخۀ آو،تصحيح شد.

[٦] .مج:گواست.

[٧] .آو،آج،بم،آز:به عدل،مج:به راستى.

[٨] .آو،آج،بم،لب،مج:مى‌گويند.

[٩] .آو،آج،بم:راست گوييد.

[١٠] .مج:پس بازندارند ايشان را.

[١١] .آو،بم،با پيش،آج:باز پيش،مج:ها پيش.

[١٢] .آو،آج،بم،لب،مج:مى‌كنند.

[١٣] .آو،آج،بم،آز،مج:الآن.

[١٤] .آو،مج:بيوفتد،آج،آز:بتوقيع.