روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٢٨

خداى [١]تو هلاك نكند شهرها را به بيداد و اهل آن شهرها نيك باشند.

و اگر خواستى خداى تو كردى مردمان را يك گروه،پيوسته خلاف مى‌كنند.

[١٩٦-ر] الّا آن‌كه ببخشايد خداى تو،و براى آن آفريد ايشان را،و تمام شد سخن خداى تو كه پربازكنم [٢]دوزخ از جنّيان [٣]و مردمان جمله.

و همه را قصّه مى‌كنيم بر تو از خبرهاى پيغامبران آنچه بر جاى بداريم به آن دلت،و آمد به تو در اين درستى و پندى و ياد كردى [٤]براى مؤمنان.

و بگو آنان [٥]كه ايمان نيارند،بكنى بر توانايى خود كه من كننده‌ام [٦].

و گوش دارى كه ما گوش مى‌داريم [٧].

و خداى راست نهانى آسمانها و زمين،و با او شود [٨]كار همه،بپرست او را و توكّل كن بر او،نيست خداى تو بى‌خبر از آنچه ايشان مى‌كنند [٩][١٩٦-پ].

قوله تعالى: وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا مُوسىٰ بِآيٰاتِنٰا ،حق‌تعالى در اين آيت بيان كرد كه:

ما موسى را بفرستاديم به آيات و حجج و دلايل ما.و«با»به معنى«مع»باشد،و